ไปสำรวจดาวอังคาร : )

เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมคุยให้น้องภูมิฟังเกี่ยวกับปฏิบัติการบนดาวอังคารและรถสำรวจชื่อว่า Curiosity Rover ที่เพิ่งลงจอดไปเมื่อวันที่ 6 ส.ค. ที่ผ่านมา พร้อมเปิดวิดีโอต่างๆ ที่เกี่ยวกับภารกิจดาวอังคารครั้งนี้ ตั้งแต่การสร้างเจ้า Curiosity, การปล่อยจรวดจากฐาน, บรรยากาศในห้องควบคุมขณะที่เจ้า Curiosity ลงจอดสำเร็จ และ Animation การปฏิบัติงานของเจ้ารถสำรวจดาวอังคารคันนี้น้องภูมิชอบมากครับ และมาตื้อขอดูแทบทุกวันหลังจากนั้น

เมื่อวันหยุดที่ผ่านมา น้องภูมิมาชวนสร้างเจ้ารถ Curiosity ด้วย Lego ที่มีอยู่กัน บอกว่าอยากไปสำรวจดาวอังคาร ^^ เราเท Lego ที่มีทั้งหมดลงเต็มพื้น หาชิ้นส่วนต่างๆ และเปิดวิดีโอที่เคยดูกันมาเป็นต้นแบบครับ เริ่มจากล้อ 6 ล้อ ต่อนู่น เต็มนี่ในส่วนหลักๆ ที่ต้องใช้งานจากที่เห็นในวิดีโอจนเสร็จเรียบร้อย

พอกำลังจะเริ่มเล่น น้องภูมิต่อบอกว่า “We need that thing that helps Curiosity land on Mars.” สงสัยอยากให้สมจริงอีกหน่อย เอาก็เอา : ) แต่คราวนี้คงใช้ Lego ไม่ได้แล้ว ผมเดินไปถามแม่เล็กว่าใช้อะไรดี รูปทรงประมาณนี้ แม่เล็กบอกว่า ในครัวเลย.. ได้ของที่อยากได้แน่นอน :D

และส่วนที่สองของเราก็เสร็จ พร้อมส่งเจ้ารถ Curiosity ลงสู่ดาวอังคาร น้องภูมิสนุกกับการปล่อย Curiosity rover ลงมาก ขอเล่นเฉพาะตอนนี้ถึง 3 ครั้ง กว่าจะได้เดินทางไปสำรวจกัน 55555+ (ลองดูตอนปล่อยเจ้า Curiosity rover จากในวิดีโอด้านล่างนะครับ – นาทีที่ 2.52)

หลังจากสำรวจกันไปได้สักพัก น้องภูมินึกได้ว่าในวิดีโอมีการส่งสัญญาณกลับไปที่ดาวเทียมด้วย (นาทีที่ 4.54) เลยหันมาบอกผมอีกรอบว่า “We need the satelite, papa!! Can you do that?” -“- เราเลยต้องหยุดสำรวจกันแป๊บนึงเพื่อประกอบเจ้าดาวเทียมเพื่อส่งสัญญาณกลับมาที่โลก : )เราเล่นตาม Animation ในวิดีโอด้านล่างนี้อยู่ 2-3 รอบครับ ก่อนที่จะชวนน้องภูมิไปเปิดหนังสือดูกันว่าดาวอังคารจริงๆ อยู่ตรงไหนในระบบสุริยะ ใหญ่หรือเล็กกว่าโลก สีอะไร และมีสิ่งมีชีวิตอยู่หรือไม่ครับ : )

 ** ใครแวะมาอ่าน กด like ด้านล่างเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ : ) **

ทิ้งไม่ลง.. จงกลายเป็นของเล่น! ^^

แม่เล็กเป็นคนช่างเก็บและช่างทิ้งในเวลาเดียวกันครับ คือถ้าของเหลือใช้อะไรที่ดูแล้วน่าจะมีประโยชน์ได้อีกแม่เล็กก็จะเก็บ แต่ถ้าคิดดูแล้วว่าเก็บไปก็คงไม่ได้ใช่แน่ๆ แม่เล็กก็จะทิ้งทันที สัปดาห์ที่แล้วเราแกะกล่องที่ห่อชิ้นส่วนของตู้เสื้อผ้าออกมา มีกล่องกระดาษเล็กๆ อยู่ 2-3 ใบที่อยู่ในสภาพดี แม่เล็กเลยแยกออกไปวางไว้ที่มุมห้อง… ขอเวลาคิดก่อนว่าจะเก็บหรือจะทิ้งดี

วันก่อนน้องภูมิหยิบเจ้ากล่องชิ้นยาวมาเดินส่องเล่น เป็นกล้องส่องดูดาว โฉบไปโฉบมา แม่เล็กเลยคิดออกว่าจะเอามาทำอะไรดี ^^

แม่เล็กหยิบเจ้ากล่องนั้นขึ้นมาตัดปลายเป็นมุมเฉียง แล้วใช้แกนทิชชู่มาทากาวติดเป็นฐานยก และบอกน้องภูมิว่านี่เป็นอุโมงค์ปล่อยรถนะ ทีแรกน้องภูมิก็งงๆ ครับ แต่พอแม่เล็กเล่นให้ดู…การแข่งขันรถทางยาวชิงแชมป์เปี้ยนของเราก็เริ่มขึ้น :D

ระหว่างการเล่น เราก็จะเดากันว่า รถคันไหนจะไปได้ไกลที่สุด โดยดูจากสมรรถนะ (รูปทรงและน้ำหนัก) และคอยลุ้นกันว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน

หลังจากลองปล่อยให้รถวิ่งออกจากอุโมงค์ส่งรถของเราได้ 2-3 คัน น้องภูมิก็บอกว่าต้องมีเส้นชัยด้วย เพื่อให้สมจริง 5555+ ธงที่เส้นชัยของเราก็ถูกทำขึ้นมาจากปากกาและกระดาษที่อยู่ข้างๆ ตัว พร้อมเปิดการแข่งขันใหม่ได้ใน 1 นาที :D

เราเอารถเล็กๆ ทุกคันที่มีอยู่ในบ้านมาลงสนาม ไม่ว่าจะเป็นรถไฟ รถดับเพลิง หรือแม้แต่ฟอร์คลิฟท์ ^^” คันไหนวิ่งไม่ดี ไม่มีแววก็จะถูกคัดออก คัดจนเหลือ 5 คันสุดท้ายที่จะได้เข้าชิงชนะเลิศ และผู้ชนะของเราในวันนี้ก็คือ Big Engine (คันสีเหลืองทองที่มีเครื่องเกินออกมาจากด้านหน้ากระโปรงรถหน่ะครับ) เอาชนะรถแข่งสีเหลืองคันใหม่ของภูมิ – Speedy 20 (ที่ก็ว่าวิ่งแจ๋วแล้ว) ไปได้อย่างขาดลอย

หากที่บ้านมีกล่องกระดาษเหลือใช้อย่างนี้ และยังไม่อยากจะทิ้งลองเอามาทำเล่นกันดูนะครับ :D

⥼ ใครแวะมาอ่านแล้วอย่าลืมกดปุ่ม Like ข้างล่างเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ ^ ^ ⥽

ภูมิ..เหรียญหายไปแล้วว.ว..

เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมบังเอิญไปเจอวิดีโอเกี่ยวกับกิจกรรมวิทยาศาสตร์ที่ออกแนวมายากลนิดๆ มาครับ น่าสนุก แถมสุดแสนจะง่าย ดูเสร็จปุ๊บ เปิดการแสดงให้น้องภูมิดูปั๊บเลยครับ ^___^

ตอนเล่นกับน้องภูมิ ก็บอกเค้าว่าจะเล่นมายากลทำเหรียญให้หายไปนะ ให้จ้องดีๆ คอยดูว่าเหรียญหายไปทางไหน น้องภูมิชอบมากครับ และขอแสดงเองเลยทันที (เหมือนพ่อเลยแฮะ)

ลองเล่นดูนะครับ เรื่องมายากลเนี่ย ไม่มีเด็กคนไหนยอมพลาดแน่ครับ : )

เกิดอะไรขึ้น.. เหรียญหายไปได้ยังไง? : )
มายากลนี้จริงๆ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์โดยตรงเลยครับ เป็นการเล่นกับการมองเห็นของเรา

การที่เรามองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ เป็นเพราะมีแสงที่ไปกระทบวัตถุและสะท้อนเข้ามาที่ตาของเรา และสมองก็ประมวลเป็นภาพที่เรารู้จักครับ

ก่อนเทน้ำ ภาพของเหรียญเกิดจากการสะท้อนแสงผ่านอากาศมาที่ตาของเราแบบปกติทั่วไปที่เราเห็น เราจึงเห็นเหรียญอยู่ใต้แก้ว แต่เมื่อเราเทน้ำลงไปแล้ว แสงที่กระทบเหรียญ และสะท้อนผ่านน้ำเกิดการหักเห (เพราะน้ำมีความหนาแน่นมากกว่าอากาศ) ทำให้ภาพของเหรียญไม่สามารถผ่านแก้วมาถึงตาเราครับ แต่ถ้ามองจากด้านบน เราจะเห็นภาพเหรียญได้ เพราะภาพเหรียญสะท้อนมาอยู่ที่ผิวน้ำครับ

ลองค้นหาใน Youtube ด้วยคำว่า “disappearing coin refraction” ดูนะครับ มีคนเล่นกันเยอะเลย

⥼ ใครแวะมาอ่านแล้วอย่าลืมกดปุ่ม Like ข้างล่างเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ : ) ⥽

ปั้นฟองเล่น เป่าฟองฟอด

เกือบจะปลายเดือนมกราคมแล้ว หวังว่าคงไม่ช้าเกินไปนะคะที่จะบอก “สวัสดีปีใหม่ค่ะ” ^_^
เล็กและครอบครัวขออวยพรให้แฟนบล็อกทุกๆ บ้านเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความอิ่มเอมใจ และมีรอยยิ้มทุกๆ วันนะคะ

ช่วงนี้งานซ่อมแซมและต่อเติมที่บ้านเล็กเริ่มซาลงบ้างแล้วค่ะ เลยแวะเอาเรื่องเล่นๆ มาฝากกันนะคะน้องภูมิชอบเล่นน้ำ… (เด็กๆ บ้านไหนก็ชอบใช่ไม๊คะ ^^) ถ้าวันไหนอากาศดีและกลับมาจากโรงเรียนไม่เย็นมาก เล็กก็จะอนุญาตให้น้องภูมิเอากะละมังอาบน้ำเข้าไปเล่นได้ตอนอาบน้ำ โยนของเล่นให้ซัก 2-3 ชิ้น เขาก็จะเล่นอยู่ได้นานทีเดียว (แบบแม่ไม่เรียกก็ไม่เลิก) เล็กก็จะถือโอกาสใช้เวลาช่วงที่น้องภูมิหายไปในห้องน้ำ ไปเก็บบ้านและเตรียมอาหารเย็น

เล็กปล่อยให้เล่นเองอยู่อย่างนี้ได้ไม่กี่วัน ก็พบว่าสบู่อาบน้ำของน้องภูมิลดฮวบๆ เพราะพ่อคุณเล่นกดเอาๆ (สอบถามได้ความว่า…ภูมิอยากเล่นฟอง…ภูมิอยากให้มีฟองเยอะๆๆๆๆๆๆๆ =_=’)

เล็กเคยเห็นของเล่นเป่าฟองทำ Bubble Snake คิดว่าน่าจะเอามาเป่าให้มันฟอดๆ ฟ่องๆ ในกะละมังได้เหมือนกัน ของเล่นชิ้นนี้ทำง่ายมากค่ะ สิ่งที่ต้องการมีแค่ ขวดน้ำพลาสติก / ผ้า / หนังยาง / สบู่เหลว …วิธีทำง่ายๆ ค่ะ ตัดก้นขวดพลาสติกออกให้เหลือแค่ส่วนคอและปากขวดไว้เป็นที่เป่า ใช้ผ้าหุ้มปลายขวดด้านที่ถูกตัดออกแล้วรัดด้วยหนังยาง ก็จะได้ที่เป่าเหมือนในภาพอ่ะค่ะ

วิธีเล่น เทสบู่เหลวใส่ถ้วย เจือจางกับน้ำเล็กน้อย ใช้ปลายขวดด้านที่มีผ้าหุ้มจุ่มสบู่เหลวในถ้วย แล้วเป่าได้เลยค่ะฟองจะฟอดๆ ออกมาเป็นเส้นยาวเหมือนงู เป่าซ้อนไปซ้อนมาเป็นรูปสัตว์ เป็นสายไหม หรือภูเขาก็ได้นะคะ มันฟอดดีจริงๆ เวลาน้องภูมิเล่นเจ้าฟองฟอดๆ นี่ก็เป็นได้สารพัดเลยค่ะ เอามาพอกตัวเป็นชุดนักบินอวกาศก็ได้ด้วย สนุกอย่าบอกใครเชียวค่ะ 555+ที่สำคัญ…ให้เป่าเองอย่างนี้ เล่นได้นานและเปลืองสบู่น้อยกว่าปล่อยให้กดจากขวดเองเป็นไหนๆ ค่ะ ^_^

ฝนตก แดดไม่ออก.. (แต่เด็กออก..)

ตอนเด็กๆ เคยออกไปวิ่งตากฝนเล่นกันไม๊คะ ^.^

สมัยเด็กๆ (7-8 ขวบ) ถ้าวันไหนเราอยู่บ้านแล้วมีฝนตกหนักๆ เล็กก็จะชวนกันกับพี่ชายออกไปเล่นน้ำฝนกับเด็กในละแวกบ้าน แต่ต้องตกหนักจริงๆ นะคะ ถ้าตกปรอยๆ ย่าจะไม่ให้ออกไปเล่น ย่าบอกเดี๋ยวเป็นหวัด (ตกหนักๆ ให้ออกได้ 555+)ความสนุกในตอนนั้นเล็กยังจำได้ดี น้ำมากมายตกลงมาจากฟ้า เย็นฉ่ำชื่นใจ เแค่วิ่งไปวิ่งมาเอาตัวตากฝนก็สนุกสุดๆ ไม่รู้สึกกลัวอะไร ไม่อายใคร วิ่งเล่นกันไปจนกว่าฝนจะซา หรือย่ามาเรียกนั่นล่ะถึงจะได้เลิก จำได้ว่าไม่เคยป่วยหรือเป็นหวัดเพราะเล่นน้ำฝนเลย ตอนเด็กๆ ไม่ค่อยจะป่วยด้วยซ้ำ

โตขึ้นมาหน่อยพอเข้าวัยรุ่นก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นอีกเลย แม้ว่าอาจจะมีบ้างเวลาที่เห็นฝนตกหนักๆ แล้วนึกอยากจะเอาตัวไปตากฝนเล่น แต่ก็ได้แค่คิด…ไม่กล้าทำ เพราะกลัวเป็นหวัด+กลัวคนหาว่าเพี้ยน :Pเล็กไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยจนกระทั่ง ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ฝนตกทุกเย็น น้องภูมิแทบไม่ได้ออกไปเล่นข้างนอกเลย  วันนี้เราเตรียมของจะออกไปเล่นข้างนอกกันแต่พอจะออกจากบ้าน ฟ้าก็ตั้งเค้ามืดมาอีกแล้ว (ตรงเวลาเป๊ะ -“-) เล็กบอกน้องภูมิว่าเราคงไม่ได้ออกไปข้างนอกแล้วหล่ะ น้องภูมิหน้าจ๋อยเล็กน้อย

อืมม์…นึกขึ้นได้ว่าเรามีเสื้อกันฝน (คุณแม่ของเดวิดให้มา ^-^) เลยถามน้องภูมิว่าแม่ให้เล่นน้ำฝนเอาไม๊ น้องภูมิได้ยินแค่นั้นก็ตาเป็นประกายเลยล่ะค่ะ
เล็กให้น้องภูมิเล่นน้ำฝนภายใต้เสื้อกันฝนอยู่ประมาณ 10 นาที เท่านี้เด็กน้อยก็สนุกสุดๆ คิดว่าถ้าโตกว่านี้และมีเพื่อนเล่นด้วยก็จะปล่อยให้ลองไปวิ่งเล่นตากฝนแบบไม่มีเสื้อกันฝนดูบ้าง เพราะเล็กว่ามันสนุกดี และมีแต่เด็กเท่านั้นที่สามารถทำได้ (แต่พ่อ-แม่อาจจะถูกมองว่าเพี้ยนอยู่ดี :P)

*การเล่นน้ำฝนไม่ควรให้เด็กเล่นขณะที่มีฝนฟ้าคะนอง และควรดูความพร้อมของสุขภาพน้องด้วยนะคะ :)

Thailand Blog Awards 2011 ตอนนี้เข้าโค้งสุดท้ายแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ 2 สัปดาห์เท่านั้น
ขอกำลังใจเป็นคะแนนโหวตให้บล็อก BhoomPlay ด้วยนะจ๊ะ ^-^

วิธีร่วมสนุกง่ายๆ ค่ะ
• สมัครได้ที่นี่
• สมัครแล้วรออีเมลยืนยัน – Confirm แล้วกลับมา Login
• กดเข้ามาที่หน้า BhoomPlay ที่นี่นะคะ
• กด Vote ที่ช่องรูปหัวใจ ♥ (เท่านั้น) นะคะ
กำลังใจเล็กๆ ก็จะเปลี่ยนเป็นคะแนนให้ BhoomPlay ทันทีค่ะ :)

*กดได้วันละครั้ง จนถึงสิ้นเดือนนี้ หรือจนกว่าคะแนนจะหมดค่ะ

ผัดผักบุ้ง วิน-วิน

เย็นนี้ไม่ได้พาน้องภูมิออกไปเล่นข้างนอก เพราะเล็กต้องไปหาหมอ เลยให้คุณก๊อกเลิกงานเร็วหน่อยมาอยู่กับน้องภูมิ กะว่าเตรียมอาหารเย็นให้ 2 พ่อ-ลูกเสร็จเล็กก็จะชิ่งแล้วค่ะ เมนูวันนี้ก็ง่ายๆ มีแค่ปลาทอด และผัดผักบุ้ง (ส่วนใหญ่แล้วเล็กก็ทำได้แต่ง่ายๆ ประมาณนี้หล่ะนะ :P)เล็กชวนให้น้องภูมิมาช่วยเด็ดผักบุ้งด้วย แต่ก็คงจะพอเดากันออกนะคะ เราคาดหวังอะไรไม่ได้มากหรอกค่ะกับเด็ก 3 ขวบ น้องภูมิใช้มือกำ ขยำ ดึง -”- แต่ไม่ว่าจะออกมายังไงเล็กก็เก็บเอาไว้ผัดให้กินด้วย ฝีมือตัวเอง 555+

โคนก้านแก่ๆ ที่ไม่ได้ใช้ เล็กเอามีดมาบากเป็นแฉกแล้วแช่น้ำให้น้องภูมิสังเกตดูมันม้วน สมัยเด็กๆ เล็กชอบเล่นมาก.ก.ก…. เอาก้านผักบุ้งมาเล่นขายของ ทำเป็นเส้นหมี่ฟอยๆ ก็ได้ ใส่กรอกทอดก็ดี มีใครเคยเล่นไม๊คะ ก้านผักบุ้งที่บากแล้วแช่น้ำไว้ซักพักมันก็จะม้วน น้องภูมิเห็นแล้วก็ชอบใจใหญ่ ช่วยเล็กฉีกอีก เอาอีก บอก.. มันเหมือนปลาหมึกเลยแม่เด็ดผักเสร็จแล้ว เล็กเห็นน้องภูมิยังเล่นติดพันอยู่ ก็เลยเอาอุปกรณ์เพิ่มให้อีก 2-3 อย่าง พร้อมมีดสเต็ก 1 อัน แล้วก็จัดแจงย้ายเชฟภูมิออกไปเล่นข้างนอก เพื่อให้เก็บล้างได้ง่ายๆ หลังเล่นเสร็จ น้องภูมิก็หั่นเล่นอยู่นาน.น.น.น….เลยค่ะ จนกระทั่งเล็กทำกับข้าวเสร็จ  วิน-วิน (win-win) ค่ะ เย็นนี้ :)

Papa.. Look at the cranes

น้องภูมิไปโรงเรียนแล้วครับ และผมรับหน้าที่ไปส่งน้องภูมิในตอนเช้า ตั้งแต่ตกลงกับแม่เล็กว่า ผมจะเป็นคนไปส่ง ผมพยายามทำการบ้านสารพัดที่จะทำให้เวลาในรถบนถนนกรุงเทพฯ ของเราสองคนสนุกสนานและมีประโยชน์ สิ่งหนึ่งผมจะทำเสมอๆ คือ ชวนน้องภูมิดูโน่น ดูนี่รอบๆ ตัว และหาเรื่องคุยกัน ระหว่างทางไปโรงเรียนของน้องภูมิ เราจะผ่านตึกสูงที่กำลังก่อสร้างอยู่ 2 ตึกด้วยกันครับ และด้านบนของตึกก็จะมีเครนอยู่ตึกละสองชุด กิจกรรมยามเช้าในรถของผมกับน้องภูมิอันนี้ เริ่มจากน้องภูมิเองครับ เค้าชี้ให้ผมดูเครนที่ตัดกันเป็นรูปตัว X และบอกผมว่า “Papa.. X!!. X there!!!”

ตั้งแต่นั้นมา ทุกๆ เช้าที่เราผ่านเครนเหล่านี้ น้องภูมิและผมก็จะคอยมองดูว่า เช้าวันนี้ เจ้าเครนบนตึกดูคล้ายตัวหนังสืออะไร ซึ่งสนุกมาก ได้ลุ้นทุกวัน บางวันไม่สามารถดูเป็นตัวหนังสือได้ น้องภูมิก็จะทำท่าให้เหมือนกันเครนให้ผมดูแทนครับ :D

ยิ่งตอนนี้ โครงการก่อสร้างคอนโดฯ มีเต็มไปหมด ลองชวนเด็กๆ เล่นกันดูนะครับ