แม่คับ…ภูมิตัดให้แม่

บ่ายวันเสาร์ต้นเดือนที่แล้ว ขณะที่เล็กกำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาดบ้านและให้น้องภูมินั่งเล่นตัดกระดาษ ปกติเวลาเล่นน้องภูมิก็จะตัดไปตัดมา ไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรหรอกค่ะ วันนี้นั่งตัดอยู่พักนึงก็เดินมาหาเล็กบอก “แม่คับ…ภูมิตัดให้แม่” แล้วก็ยื่นกระดาษชิ้นเล็กๆ ให้ เล็กก็นึกว่าเป็นเศษกระดาษ ก็รับไว้แล้วก็บอกขอบคุณครับ (ทำงานบ้านต่อ) อีกสักพักน้องภูมิก็เอามาให้อีก พูดเหมือนเดิม คราวนี้เศษกระดาษนั้นดูชัดขึ้นว่าน้องภูมิพยายามตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมตามรูป และมันเป็นรูปหนังสือ (เพราะแผ่นที่เขาตัดเล่นอยู่นั้นเป็น Direct mail ของร้านหนังสือ มีรูปหนังสือเต็มไปหมด) นาทีนั้นตื่นเต้นมาก (เล็กออกจะเวอร์นิดนึงในเรื่องแบบนี้ 555+) รีบก้มลงไปหยิบเศษชิ้นแรกที่ลูกเอามาให้มาดู เขาตัดตามรูปหนังสือจริงๆ ด้วยเล็กกอดเขาแล้วก็บอกเขาว่า “ลูกตัดเป็นรูปหนังสือด้วย ..แม่ภูมิใจในตัวภูมิมากๆ นะครับ” น้องภูมิยิ้มแบบดีใจมาก จากนั้นก็ตัดมาให้อีก 4-5 ชิ้น แล้วก็พูดแบบเดิม เล็กเลยบอกเขาว่า “แม่ชอบมาก แม่ดีใจที่ภูมิตัดให้แม่ แม่จะเก็บเอาไว้นะ” แล้วก็เอาใส่ซองกระดาษไว้หลังจากนั้น ถ้าวันไหนนึกขึ้นมาได้น้องภูมิก็ขอตัดอีก ตัดอีก วันละ 2-3 ชิ้น จนเล็กต้องไปรื้อเอา Direct mail เก่าๆ ของร้านนี้มาไว้ให้เขาตัด เวลานั่งดูเขาตัดเราก็จะเห็นความพยายามของเด็กน้อย ที่พยายามจะเล็งให้ตรงตามที่ตัวเองอยากจะตัด เขาจะตัดกระดาษจากแผ่นใหญ่ๆ เลาะไป เลาะมา จนมาถึงรูปหนังสือเล็กๆ ที่อยากได้ (สำหรับเล็กแล้ว มันเป็นความพยายามที่น่ารักมากๆ)

ตัดเสร็จก็จะเอามายื่นให้พูดเหมือนเดิม เล็กก็เก็บใส่ซองบอกเขาเหมือนเดิม

มารู้ตัวอีกทีก็ได้มากองใหญ่ นับได้ 42 ชิ้น เห็นแล้วเลยอยากเอามา Display ให้ทั้งเขาและเราชื่นใจ เล็กเลยเอามาติดรวมกันบนกระดาษเป็นชั้นหนังสือ ติดไว้ที่บอร์ดข้างโต๊ะทำงาน หันไปดูกี่ทีก็ชื่นใจ…^^

ง.งู ทู้บู่

มาแล้วจ้า…กิจกรรมบันเทิงแม่-ลูก ชิ้นแรกของปีนี้ …ง. งู แกนทิชชู่…

พอดีว่า ตอนนี้แกนทิชชู่ที่บ้านเราสะสมไว้มีเยอะมาก..ก.ก.ก…จนล้นตู้ เลยต้องทยอยเอามันมาใช้ทำอะไรเล่นบ้าง ก่อนที่จะไม่มีที่เก็บ -”-ปกติเวลาจะให้น้องภูมิเล่นแกนทิชชู่เล็กก็จะเอามาวางๆ ไว้ บีบสีให้หนึ่งสี แล้วก็ปล่อยให้เขาละเลงตามใจชอบ วันนี้อยากให้ลองระบายหลายๆ สีหน่อย เล็กเลยผสมสีใส่ถาดไว้ให้ แต่ปรากฏว่าน้องภูมิก็จ้วงอยู่สีเดียว(สีแดง) พอเรียกให้ใช้สีอื่นบ้างก็บอกว่า “ภูมิชอบสีแดง” (ได้ยินแล้วนึกถึงที่แม่ของหนูดีกับหนูแดงเคยเล่าว่าลูกสาวก็ชอบใช้แต่สีแดง เพราะเหมือนชื่อตัว 555+) เล็กก็เลยต้องนั่งทาสีอื่นๆ เล่นไปกับลูกด้วย (เสียดายสี -”-)ระหว่างทาไปก็คิดไป ทาสีแล้วเอาไปทำอะไรได้บ้าง…. ทำเป็นงูดีกว่า ^^สิ่งที่เราต้องใช้เพิ่มก็คือ เชือก และที่เย็บกระดาษ(แม๊ก)ต่อแกนทิชชู่แต่ละอันเข้าด้วยกันด้วยเชือก(ช่วงละ 2 เส้น) ตัดความยาวเส้นละประมาณ 3 นิ้ว มัดปมหัวท้าย แล้วใช้แม๊กเย็บติดกับแกนทิชชู่ ต่อให้ยาว เท่าที่ต้องการ แล้วก็ตกแต่งส่วนหัว-ส่วนหาง ด้วยกระดาษแผ่นพับที่ไม่ใช้แล้ว เท่านี้ก็จะได้เป็นเจ้างูค่ะทำเสร็จแล้วก็ต้องตั้งชื่อให้มันซะหน่อย น้องภูมิตั้งชื่อมันว่า “ทู้บู่” (อย่าถามเลยว่าเอามาจากไหน เล็กก็ไม่รู้เหมือนกัน -“-) ให้ลูกเล่นกับทู้บู่แล้วเล็กก็สอนลูกว่า งูจริงๆ นั้นเป็นสัตว์ทีี่ไม่ควรเล่นด้วยเพราะอันตราย แต่ทู้บู่เป็นงูใจดี เล่นด้วยได้ ^^

นกน้อย(ภูมิ)ทำรังแต่พอตัว

ช่วงนี้ลูกชอบมุด ชอบซุกตัว ตามตู้เสื้อผ้า ตามซอกตู้ เล่นสมมุติว่าเป็นโน่นเป็นนี่ วันก่อนเล็กก็ชวนเขาเล่นทำบ้าน คงจะถูกใจมากเข้าไปเล่นไปนอนในนั้นทั้งนอนกลางวัน ทั้งนอนกลางคืนกันเลย เช้ามาเล็กไปรื้อออก เขาก็มาตื้อให้ทำใหม่อีก -“- ก็ต้องปล่อยให้เล่นกันไปจนกว่าจะเบื่อเมื่อวานเล่นตัดกระดาษอยู่เลยชวนเขาทำรังนก กะว่าทำเอาไว้เป็นที่ให้ซุกตัวอีกซักที่นึง(แก้เบื่อ) น้องภูมิยังไม่เคยเห็นรังนกจริงๆ เพราะฉะนั้นเพื่อให้ได้อารมณ์ร่วม ก่อนเริ่มทำก็ต้องเปิดคลิปนกทำรัง Youtube ให้ดูก่อน เล็กว่า Youtube เป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีสำหรับพ่อ-แม่ ยุคนี้เลยนะคะ เราสามารถหาตัวอย่างประกอบคำอธิบายของเราได้แทบทู้ก.ก…ก..เรื่องรังนกขำๆ ของเรา ใช้แค่เพียงกระดาษเหลือใช้ ที่เรามีอยู่เต็มบ้าน และสก๊อตเทปเท่านั้น อ้อ…ต้องมีที่ให้รังของเรายึดด้วยค่ะ เล็กมองหาไปรอบๆ ห้องก็เห็นว่าโต๊ะพลาสติกตัวนี้น่าจะเวิร์คสุด เพราะทำแล้วสามารถยก/ย้ายที่เล่นได้วิธีการตัดกระดาษ เล็กใช้วิธีตัดวน (จริงๆ คือใช้กรรไกรรูดเอาลยอ่ะค่ะ) จากขอบนอกเข้ามาที่กลางกระดาษ เพื่อให้ได้เส้นยาวๆ เมื่อได้กระดาษแล้ว ก็จับโต๊ะพลาสติกหงายขึ้น แล้วเอาเส้นกระดาษพันไปเรื่อยๆ โดยใช้สก๊อตเทปยึดเป็นระยะๆ เล็กเว้นช่องไว้ให้น้องภูมิลอดเข้า-ออกเองได้ ชอบใจเขาทีเดียวค่ะ เดี๋ยวมุดเข้าเดี๋ยวมุดออกทั้งวัน
ตอนที่ทำเล็กจะพันให้น้องภูมิดูก่อนรอบแรกๆ จากนั้นก็ชวนให้เขามาช่วยด้วย โดยสอนเขาทีละนิด เขาก็จะพยายามเลียนแบบท่าทางที่เราทำ ติดมั่ง ไม่ติดมั่ง ขาดมั่ง ไปตามเรื่อง รังนกนี้ไม่ต้องการความเนี้ยบค่ะ ให้เด็กๆ ช่วยสอด ช่วยติด ตามใจชอบได้เลย ปลุกปล้ำกันอยู่พักนึงก็ได้รังนกอย่างที่เห็น  (นึกถึงว่าเรามี 2 มือ 10 นิ้ว กว่าจะทำได้เท่านี้ ความสวยงาม ความแข็งแรง สู้นกตัวน้อย มีแค่จะงอยปากกับนิ้วเท้า 2 ข้าง ไม่ได้เลย)

ตอนแรกที่ทำก็กะว่าให้เล่นไปขำๆ แป๊บเดียวก็คงพัง นี่เล่นมา 2 วันแล้ว พังไปประมาณ 20% เท่านั้น เห็นเป็นเส้นกระดาษบางๆ แต่พอเราขัดไปสอดมา ก็แข็งแรงกว่าที่คิดไว้นะคะ น้องภูมิเผลอพิงขอบไปหลายที กระดาษก็ขาดแต่มันจะไม่ขาดทุกเส้นค่ะ
เวลาเข้าไปเล่น น้องภูมิก็จะบอกว่าเขาเป็นลูกนก บางทีก็บอกให้แม่เอาอาหารมาป้อนให้หน่อย (อันนี้เลียนแบบที่เห็นใน youtube) เป็นเด็กๆ ก็ดีอย่างนี้แหละค่ะ เป็นได้ทุกอย่างที่อยากเป็น

Photo credit
http://chiotsrun.com/2009/03/28/garden-decor-2/
http://www.wildlife-pictures-online.com/masked-weaver1.html
http://www.ehow.com/how_6761041_teaching-baby-bird-feed-itself.html

รุ้งตัวอ้วน…

จำฉันจำ  วันฉันเยาว์  จำฉันจำได้ดี
เด็กมีโลกเพียงใบเล็กๆ  และมีที่สวยงามจับใจยามไปเห็น…

ใครจำเพลงนี้ได้แสดงว่ารุ่นเดียวกัน 555+

วันนี้เราจะเล่นไปเรียนไปด้วยกระดาษกันหล่ะ เล็กลองตั้งโจทย์ง่ายๆ ว่าให้ลูก รู้จักสี รู้จักแยกสี… รู้จักสีรุ้ง
เริ่มจากเล็กตีเส้นแบ่งช่องในกระดาษให้ได้ 7 ช่อง ตามจำนวนสีรุ้ง ถ้าใครจำไม่ได้ว่ามีสีอะไรบ้างก็ตามนี้เลยค่ะ ชมพู แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน ม่วง จากนั้นเราก็ระบายสีรุ้งลงไปในแต่ละช่อง ระบายแค่บริเวณหัว-ท้าย เว้นตรงกลางไว้ให้ลูกแปะกระดาษสี
กระดาษสีก็ไม่ต้องไปซื้อที่ไหน ไปเลือกๆ เอาพวกแผ่นพับใบปลิวรอทิ้งทั้งหลาย กระดาษพวกนี้มีเฉดสีให้เลือกมากมายทีเดียว เล็กว่ามันดีกว่ากระดาษสีธรรมดาเสียด้วยซ้ำ ด้วยความที่สีมันมีหลากหลาย ลูกก็จะมีโอกาสทำความรู้จักสีที่เป็นกลุ่มสีเดียวกัน ต่างเฉด ต่างน้ำหนัก สำหรับน้องภูมิเขายังไม่สามารถตัดกระดาษให้เป็นรูปร่างได้ (ถ้าให้ตัดเองส่วนใหญ่จะตัดเป็นชิ้นเล็กๆ ซึ่งมันเล็กเกิน) เล็กก็จะตัดไว้ให้เขา เลือกเตรียมไว้ให้ครบทุกสี

วิธีเล่นก็คือ เล็กจะสุ่มหยิบกระดาษขึ้นมาทีละหนึ่งชิ้นทากาว ให้เขาดูถามเขาว่านี่สีอะไร แล้วส่งให้เขาเอาไปแปะในช่องสีที่ตรงกัน สุ่มหยิบสีโน้นบ้างสีนี้บ้างไปเรื่อยๆ เท่าที่สังเกตดูลูกจะมีสมาธิอยู่กับการเล่นได้ประมาณ 10 นาที ผลงานสำเร็จแม้จะได้เท่าที่เห็น แต่ก็เพียงพอที่จะรู้ว่าลูกทำได้ตามโจทย์ที่เราตั้งไว้ ^^

*หลังจากที่มีเพื่อนท้วงมาว่ารุ้งมันมีสีชมพูด้วยเหรอ เราเลยทดลองทำการสังเกตรุ้งดู ปรากฏว่า…ดูเหมือนมันจะไม่มีสีชมพูจริงๆ ด้วย ^^

Let’s go shopping!!

วันนี้เราจะไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ตกันนะคับภูมิ แม่อยากได้ของหลายอย่างเลย ภูมิช่วยแม่หยิบของใส่รถเข็นหน่อยนะ ^.^
อุปกรณ์
• ภาพสินค้า จากใบปลิวของซุปเปอร์มาเก็ต
• รูปวาดรถเข็นบนกระดาษ
• กาว

ก่อนอื่นเล็กก็จะตัดภาพสินค้า โดยจะพยายามเลือกของที่น้องภูมิรู้จักเพื่อให้น้องภูมิช่วยจัดแยกสินค้าให้เป็นหมวดหมู่ เช่น ของสด, ไอศครีม/โยเกิร์ต, แชมพู/สบู่ ฯลฯ เหมือนเวลาที่ไปซุปเปอร์มาเก็ต เสร็จแล้วเราก็เรื่มช้อปกันได้

ได้ของครบแล้วก็อย่าลืมไปที่แคชเชียร์คิดเงินด้วยนะ ^___^

กระดาษก้อนกลมๆ

แรกที่เดียวก็แค่อยากจะให้ลูกขยำกระดาษเล่น ไหนๆ ก็มีกระดาษที่ใช้แล้วทั้ง 2 หน้าเยอะแยะเต็มบ้าน และวันนี้ก็คงจะยังเล่นอะไรเลอะเทอะไม่ได้ เพราะกำลังจะมีแขกมาที่บ้าน เลยชวนลูกขยำกระดาษฆ่าเวลาไปก่อน

ว่าไปการได้ขยำกระดาษหลายๆ แผ่นนี่ก็ทำให้รู้สึกดีเหมือนกันนะ เล็กคิดถึงภาพพวกนักเขียนสมัยก่อนที่เวลาเขียนแล้วไม่ถูกใจก็ฉีกกระดาษออกมาขยำๆ ปาออกไป นอกจากจะเป็นการกำจัดส่วนที่เขียนพลาดแล้วมันคงช่วยกำจัดอารมณ์ขุ่นๆ ออกไปได้ด้วยเนอะ

สำหรับลูกถ้าจะอ้างถึงการเพิ่มโครงสร้างใยสมองก็คงช่วยให้ลูกเรียนรู้จักพื้นผิว และการเปลี่ยนแปลงของรูปร่างวัตถุที่เกิดจากการกระทำของเขา ถ้าไม่อ้างอะไรเลยมันก็แค่แปลกๆ หมั่นเขี้ยวดี ขยำไป ปาเล่นกันไป มีถ้วยพลาสติกอยู่ใกล้ๆ น้องภูมิก็หยิบใส่ๆ บอกว่าเป็นไอศครีม อ่ะ ไอศครีมก็ไอศครีม…ว่าแล้วก็ตักแจกบอกภูมิเป็นคนขายไอศครีม ไม่ถึง 5 นาที คนขายไอศครีมก็ลงไปนั่งแช่อยู่ในถังไอศครีม -”-

ปั้นๆ กันไปจนเริ่มจะเจ็บมือ ก็ได้ก้อนกระดาษกลมๆ กองใหญ่ ยังไม่รู้จะเอาไปทำอะไร เล็กก็กองๆ ไว้อย่างนั้น วันรุ่งขึ้นน้องภูมิมาวนๆ ดูแล้วก็หยิบไปเล่นคราวนี้บอกว่ามันเป็นซาลาเปา “แม่อย่าจับนะมันร้อน”… -”- ตกบ่ายๆ เล็กก็ชวนเขาเอามาเล่นปาลงตะกร้า(เหมือนปาลูกบอลเล็กๆ ที่เคยเล่น) แต่ปาไอ้ก้อนกระดาษนี่มันส์กว่ามาก เพราะมันมีเยอะ ปาไปจนหมดแล้วค่อยเก็บทีเดียว และมันไม่กระดอนไกลเหมือนลูกบอลด้วย

สุดท้ายก่อนจะทำลายหลักฐานทั้งหมด เราเอามันมาจุ่มกาววางซ้อนๆ กันเป็นภูเขา(เล่นอะไรกันก็ไม่รู้) แล้วค่อยเอาไปทิ้ง

Finger puppet แบบง่ายๆ

วันหนึ่งนั่งดู caillou กับน้องภูมิ เป็นตอนที่คายูทำหุ่นนิ้ว เพื่อเล่น Puppet Show กับเพื่อน ก็เลยอยากจะลองทำให้น้องภูมิเล่นบ้าง โดยใช้กระดาษที่เราตัดเล่นกันอยู่ทุกวันนี่แหละ ตัด ปะ แปะ ไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่ามันง่ายดี ไม่ต้องมี pattern ไม่ต้องวัด  เลยเอามาแชร์ไว้ในนี้เผื่อมีใครอยากลองทำบ้าง

* ถ้าเป็นเด็กโตหน่อย 5-6 ขวบน่าจะทำได้ด้วยตัวเอง โดยมีผู้ใหญ่ช่วยแนะนำ ทำเสร็จแล้วก็เอาไว้เล่นประกอบกับการเล่านิทาน เพิ่มสีสันความสนุกของนิทานได้อีกเยอะเลยค่ะ

อุปกรณ์
• กระดาษ (ที่คิดว่าจะทิ้ง)
เลือกกระดาษที่ไม่หนาจนเกินไป เพราะจะทำให้กาวยึดไม่อยู่ และก็ไม่ควร บางเกินไปเพราะจะไม่ทนมือเวลาเล่น จะให้ดีเลือกที่เป็นกระดาษปอนด์จะเวิร์คมากค่ะ
• กรรไกร
• กาว
• ปากกาสี สำหรับเขียนตกแต่ง

วิธีทำ

  • ตัดกระดาษ
เลือกสีสัน+ลวดลายกระดาษตามใจชอบ ถ้าจะทำเป็นตัวสัตว์ก็ให้เลือกส่วนที่มีสีที่ใกล้เคียงกับสัตว์นั้นๆ เช่น เป็ด-สีเหลือง, กบ-สีเขียว, เป็นต้น ตัดกระดาษที่ต้องการเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส ขนาดประมาณ 6×6 ซ.ม. ใช้กะเอาได้เลย ไม่จำเป็นต้องใช้ไม้บรรทัดวัดนะจ๊ะ ขอให้ออกมา เป็นลักษณะสี่เหลี่ยมจตุรัสเป็นใช้ได้
  • ติดกาว
ทากาวที่ขอบด้านใดด้านหนึ่งแล้วม้วนกระดาษวนรอบนิ้ว มาติดกับแนวด้านตรงข้ามจะได้ทรงกระบอกเป็นลำตัว
  • แต่งส่วนหัว+หู
ส่วนนี้ เราสามารถสร้างสรรค์ได้หลายรูปแบบตามจินตนาการ ของรูปร่างที่เราอยากให้เป็นเช่น หัวมน หัวแบน หัวโค้ง ทากาวปิดแล้วก็ตัดให้เป็นทรงได้เลยจ๊ะ ถ้าต้องการหัวมนก็ให้พับปลายปิดเหมือนถุงกล้วยแขกจากนั้นเลือกกระดาษตามสี+ลายที่ต้องการ ตัดเป็นรูปทรงหูแบบต่างๆ แล้วทากาวติด
  • แต่งหน้า
ตกแต่งจมูก ปาก ตา ด้วยกระดาษตัดตามรูปทรงนั้นๆ ส่วนที่เป็นรายละเอียดย่อยเล็กๆ เช่นหนวดหรือลูกตา ก็ใช้ปากกาแต่งแต้มเพิ่มเติม เป็นอันเสร็จ ^_^