His first song “Almost a week”

ขำๆ นะครับ สงสัยเป็นเพราะว่าผมชอบร้องเพลงแบบเปลี่ยนเนื้อเพลงเล่นกับน้องภูมิอยู่บ่อยๆ ^_^

วันนี้ น้องภูมิเดินมาขอแม่เล็กเล่น Ukulele แล้วก็เล่นไปเรื่อยๆ ของเค้า จนเราสองคนรู้สึกเหมือนว่าได้ยินเค้าร้องเป็นเพลง (แบบมั่วๆ ของเค้านะครับ) ผมก็เลยเดินเข้าไปถามดูว่าเล่นเพลงอะไร น้องภูมิบอกหน้าตาเฉยว่าเพลง “Almost a week” ก็เลยขอให้เค้าเล่นให้ฟังอีกครับ :D

พอฟังออกอยู่ 2-3 ท่อนครับ 5555+

And I…….. almost a week.
……….

I… took the picture of the building..
I… almost hit the building..

น้องภูมิตอนนี้ 3.7 ปีครับ

ตอนนี้ BhoomPlay มี Facebook Page แล้วนะครับ
แวะไปกด Like และพูดคุยกันได้ที่ Page ครับ :) facebook.com/bhoomplay

ร้านกล่องนม ขายขนมตามจินตนาการ

เล็กมีหนังสือนิทานที่มีรูปประกอบน่ารักๆ อยู่เล่มนึง ที่ซื้อมานานหลายปีแล้วตั้งแต่ยังไม่มีลูก จำได้ว่าตอนนั้นซื้อเพราะชอบลายเส้นและสไตล์ของภาพประกอบ พอมีน้องภูมิเล็กก็เอาไปเก็บรวมไว้ที่ชั้นหนังสือของลูก ตอนแรกไม่คิดว่าลูกจะชอบหรอกค่ะ เพราะภาพประกอบสีสันไม่ฉูดฉาดเหมือนหนังสือเด็กเล็ก แต่ผิดคาดค่ะ…น้องภูมิชอบเล่มนี้มากๆ เปิดดูบ่อยมาก จนตอนนี้ขอบหนังสือเปื่อยหมดแล้ว -“-หนังสือเล่มที่ว่านี้ชื่อ Fairy Shopping ค่ะ เนื้อเรื่องจะเป็นการพาไปเดินท่องเที่ยวบนถนน Silverbell ในเมือง Fairy ซึ่งเป็นถนนที่มีร้านค้ามากมาย เรียกได้ว่าเป็นแหล่งช้อปปิ้งของบรรดานางฟ้าและสิ่งมีชีวิตในเทพนิยายทั้งหลายเลยล่ะค่ะ ร้านค้าแต่ละร้านก็จะขายของแปลกๆ เช่น ร้านขายสัตว์เลี้ยงที่สัตว์จะเป็นผู้เลือกเจ้าของ, ร้านขายสารพัดปีก Fairy หรือ คาเฟ่น่ารักๆ ที่ขายคัพเค้กบินได้ เป็นต้นเวลาอ่านเล่มนี้กับน้องภูมิจะสนุกมากค่ะ เพราะเราจะอ่านกันไป เล่นกันไป จินตนาการต่อไปถึงสิ่งที่เหนือจริง สิ่งที่ไม่เคยเห็น สิ่งไม่เข้ากัน สิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ และนั่นทำให้น้องภูมิชอบเล่มนี้มากๆวันนี้เล็กลองเอากล่องนมที่เคยเก็บๆ ไว้มาตัดให้เป็นร้านค้าเล็กๆ เหมือนในหนังสือ Fairy Shopping กล่องที่เล็กใช้จะมีใบใหญ่ 1 ใบ และก็ใบเล็กอีก 3 ใบ (เล็กไม่ได้ลงรูปวิธีทำทั้งหมดนะคะ เพราะตอนที่ทำใบแรกๆ ตากล้องยังไม่ว่างมาถ่ายรูปให้อ่ะค่ะ :P)กล่องใบใหญ่ เล็กเอามาตัดทำเป็นร้าน 2 ชั้น โดยเจาะช่องด้านหลังกล่อง พับเข้าในตัวกล่องแล้วติดกาว จะได้เป็นพื้นของชั้นที่  2 ค่ะส่วนกล่องเล็กๆ เล็กก็จะเจาะช่องง่ายๆ เพื่อทำเป็นเหมือนร้าน (ซุ้ม) ขายของ ดูตามภาพเลยนะคะ
1 ร้านใช้เวลาทำประมาณ 5 นาที ทำได้ 4 ร้าน เราก็ตั้งเป็นถนนคนเดินได้แล้วค่ะ ^_^ น้องภูมิให้ทุกร้านเป็นร้านขายขนมหมดเลย ร้านแรกเป็นร้าน 2 ชั้นของมิคกี้น้องภูมิตั้งชื่อว่าร้านเดย์ ขายแพนเค้กสารพัดรส แล้วแต่คนซื้อ (ซึ่งก็คือแม่) จะอยากกิน ไม่ว่าจะเป็นรสประหลาดแค่ไหนก็มีเสริฟทั้งนั้น ^^

ถัดไปร้านของเดซี่ น้องภูมิให้ขายนมกล้วย (ตามกล่องนมทีเอามาใช้ ^^) ร้านนี้ขายนมสารพัดกล้วย นมกล้วยไข่ นมกล้วยน้ำว้า นมกล้วยหักมุก นมกล้วยแขก :P

ร้านที่ 3 เป็นร้านของเอเลี่ยน ร้านนี้ขายขนมจากต่างดาวนำเข้าโดยเจ้าเอเลี่ยนตัวเขียว ^^ ร้านสุดท้าย ร้านไอศครีมของโดนัลด์ มีให้เลือกหลายรสอีกเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น รสก้อนเมฆชิป รสนมผสมรุ้ง รสกัมมี่ซอว์เบท ฯลฯเดินช้อปเดินชิมได้กันได้ซักพักนึง น้องภูมิก็บอกว่าฝนจะตกแล้ว (ฝนกำลังตกอยู่จริงๆ ค่ะ) พูดจบก็จับเพื่อนตัวจิ๋วทุกตัวยัดลงไปในร้านเดย์ (เพราะเป็นกล่องใหญ่สุด) แถมปิดหน้าต่างให้เสร็จสรรพ ทุกคนปลอดภัยไม่เปียก :D

*เคยมีคุณแม่แฟนบล็อกคนนึงถามว่า “คุณเล็กไม่ทำของเล่นเด็กผู้หญิงบ้างเหรอคะ พอดีว่ามีลูกสาวอ่ะค่ะ” หวังว่า DIY อันนี้น่าจะถูกใจลูกสาวนะคะ :)

เกมจราจรอัจฉริยะ

เมื่อเดือนก่อนเรามีโอกาสไปเดินงานเทศกาลหนังสือเด็กและเยาวชน ครั้งที่ 9 กันครับ พอดีพี่ที่โบสถ์ที่เพิ่งไปเดินเที่ยวมา เค้าบอกว่ามีของเล่นน่าสนุกเยอะ แถมตบท้ายว่าน้องภูมิต้องชอบแน่ๆ ฟังแล้วอดไม่ได้ ต้องไปดู : )ผมกับแม่เล็กตั้งใจไปเดินดูของเล่นชิ้นนั้นที่เค้าบอกมาโดยเฉพาะ เห็นปุ๊บ ลองจับ ลองเลื่อนดู ซื้อปั๊บเลยครับ เพราะแม่เล็กและผมก็รู้สึกว่ามันน่าสนุกเหมือนกัน ^.^ ซึ่งก็ไม่ผิดกติกานะครับ เพราะว่าท่ีกล่องเขียนไว้ว่า เกมนี้สำหรับเด็กอายุ 4 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่อายุ 60 ครับ 55555+

เจ้าเกมที่ว่านี้มีชื่อว่า “เกมจราจรอัจฉริยะ” ครับ หน้าตาดูบ้านๆ ง่ายๆ แต่ท้าทายชะมัด เวลาหยิบจับแล้วจะทำให้นึกถึงของเล่นสมัยเด็กๆ ที่ยังไม่มีเทคโนโลยีมากมาย ไม่ต้องมีภาพหรือเสียงมาคอยเรียกร้องความสนใจให้อยากเล่น แต่เราก็สนุกกับมันได้เป็นชั่วโมงๆ

วิธีเล่น คือ เราต้องตั้งรถตามโจทย์ในหนังสือคู่มือ มีทั้งหมด 50 เกม เรียงตามลำดับความง่ายไปยาก โดยจะต้องเลื่อนรถเพื่อเอารถสีขาวออกมาให้ได้ครับ และที่ผมชอบอีกอย่างคือ พกพาสะดวก แข็งแรง ไม่ต้องกลัวพัง ตั้งแต่ซื้อมาก็มักจะหยิบติดกระเป๋าไว้เวลาไปข้างนอกกัน ส่วนใหญ่เวลาหยิบออกมาให้น้องภูมิเล่น ผู้ใหญ่ที่เห็นมักจะขอเล่นด้วยประจำ 5555+

ตอนที่ซื้อก็ไม่แน่ใจว่าน้องภูมิจะเล่นหรือเปล่านะครับ เพราะว่ามันเป็นเกมที่มีลักษณะที่ต้องใช้สมาธิแก้ปัญหา ไม่ใช่แค่เล่นสนุกๆ แต่พอแม่เล็กสอนน้องภูมิให้รู้ว่าเราจะต้องเลื่อนอะไร อย่างไร และเพื่ออะไร น้องภูมิก็สนุกมากครับ เริ่มเล่นเกมแรกตั้งแต่ในรถระหว่างทางกลับบ้าน แถมเล่นได้เลย 3 เกมรวด ทำเอาแม่เล็กและผมแอบยิ้มไปเลย

แม่เล็กเขาจะวางเกมนี้ไว้บนโต๊ะกินข้าว ให้น้องภูมิมาหยิบเล่นระหว่างรอแม่เล็กเตรียมอาหารเช้าครับ เวลาให้น้องภูมิเล่น เราไม่ได้เน้นว่าจะต้องเพิ่มความยากไปเรื่อยๆ พยายามให้เค้าสนุกและทำได้บ่อยๆ เราจะตั้งเกมให้เขาสุ่มเล่นสลับไป สลับมาในความยากระดับที่เขาทำได้ แต่บางทีน้องภูมิก็จะขอให้ตั้งเกมที่ยากขึ้นเองครับ จำได้ว่าประมาณวันที่ 3-4 วันแรก น้องภูมิก็เล่นไปได้ถึงเกมที่ 8 เลยครับ

…แต่สำหรับเกมที่ 9 เมื่อวันก่อนก็เพิ่งเล่นไปอีกที แต่ยังไม่สำเร็จครับ : )

Photo Diary : Mother’s day

วันศุกร์.. แวะตลาด Bon Marche ซื้อของกินไปกินกันที่บ้านคุณยาย

ช่วงบ่ายช่วยลุงปุยล้างพื้น (ในรูปเพิ่งทำกางเกงลุงปุยเปียก ^ ^)

ถูๆๆๆๆๆๆ

ช่วยปาป๊าต่อราวตากผ้าใหม่ของคุณยาย
(ภูมิเป็นคนใส่ล้อทั้ง 4 ข้างเลยคับ.. เสร็จปุ๊บรีบเอาไปโชว์ทุกคนปั๊บ)

วันเสาร์.. ไปหาอาม่าที่ราชบุรี
ตอนนี้กำลังช่วยทำงาน (จริงๆ เล่นเฉยๆ ครับ)

ตกบ่ายคงจะเหนื่อยมาก.. บอกอาม่าว่าคันหลัง
อาม่าเกาให้จนหลับปุ๋ยคาตักเลยครับ : )

เดินเล่นกับแม่เล็กที่ตลาดริมน้ำก่อนไปทานเข้าเย็นกันครับ

ฝนตก แดดไม่ออก.. (แต่เด็กออก..)

ตอนเด็กๆ เคยออกไปวิ่งตากฝนเล่นกันไม๊คะ ^.^

สมัยเด็กๆ (7-8 ขวบ) ถ้าวันไหนเราอยู่บ้านแล้วมีฝนตกหนักๆ เล็กก็จะชวนกันกับพี่ชายออกไปเล่นน้ำฝนกับเด็กในละแวกบ้าน แต่ต้องตกหนักจริงๆ นะคะ ถ้าตกปรอยๆ ย่าจะไม่ให้ออกไปเล่น ย่าบอกเดี๋ยวเป็นหวัด (ตกหนักๆ ให้ออกได้ 555+)ความสนุกในตอนนั้นเล็กยังจำได้ดี น้ำมากมายตกลงมาจากฟ้า เย็นฉ่ำชื่นใจ เแค่วิ่งไปวิ่งมาเอาตัวตากฝนก็สนุกสุดๆ ไม่รู้สึกกลัวอะไร ไม่อายใคร วิ่งเล่นกันไปจนกว่าฝนจะซา หรือย่ามาเรียกนั่นล่ะถึงจะได้เลิก จำได้ว่าไม่เคยป่วยหรือเป็นหวัดเพราะเล่นน้ำฝนเลย ตอนเด็กๆ ไม่ค่อยจะป่วยด้วยซ้ำ

โตขึ้นมาหน่อยพอเข้าวัยรุ่นก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นอีกเลย แม้ว่าอาจจะมีบ้างเวลาที่เห็นฝนตกหนักๆ แล้วนึกอยากจะเอาตัวไปตากฝนเล่น แต่ก็ได้แค่คิด…ไม่กล้าทำ เพราะกลัวเป็นหวัด+กลัวคนหาว่าเพี้ยน :Pเล็กไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยจนกระทั่ง ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ฝนตกทุกเย็น น้องภูมิแทบไม่ได้ออกไปเล่นข้างนอกเลย  วันนี้เราเตรียมของจะออกไปเล่นข้างนอกกันแต่พอจะออกจากบ้าน ฟ้าก็ตั้งเค้ามืดมาอีกแล้ว (ตรงเวลาเป๊ะ -“-) เล็กบอกน้องภูมิว่าเราคงไม่ได้ออกไปข้างนอกแล้วหล่ะ น้องภูมิหน้าจ๋อยเล็กน้อย

อืมม์…นึกขึ้นได้ว่าเรามีเสื้อกันฝน (คุณแม่ของเดวิดให้มา ^-^) เลยถามน้องภูมิว่าแม่ให้เล่นน้ำฝนเอาไม๊ น้องภูมิได้ยินแค่นั้นก็ตาเป็นประกายเลยล่ะค่ะ
เล็กให้น้องภูมิเล่นน้ำฝนภายใต้เสื้อกันฝนอยู่ประมาณ 10 นาที เท่านี้เด็กน้อยก็สนุกสุดๆ คิดว่าถ้าโตกว่านี้และมีเพื่อนเล่นด้วยก็จะปล่อยให้ลองไปวิ่งเล่นตากฝนแบบไม่มีเสื้อกันฝนดูบ้าง เพราะเล็กว่ามันสนุกดี และมีแต่เด็กเท่านั้นที่สามารถทำได้ (แต่พ่อ-แม่อาจจะถูกมองว่าเพี้ยนอยู่ดี :P)

*การเล่นน้ำฝนไม่ควรให้เด็กเล่นขณะที่มีฝนฟ้าคะนอง และควรดูความพร้อมของสุขภาพน้องด้วยนะคะ :)

Thailand Blog Awards 2011 ตอนนี้เข้าโค้งสุดท้ายแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ 2 สัปดาห์เท่านั้น
ขอกำลังใจเป็นคะแนนโหวตให้บล็อก BhoomPlay ด้วยนะจ๊ะ ^-^

วิธีร่วมสนุกง่ายๆ ค่ะ
• สมัครได้ที่นี่
• สมัครแล้วรออีเมลยืนยัน – Confirm แล้วกลับมา Login
• กดเข้ามาที่หน้า BhoomPlay ที่นี่นะคะ
• กด Vote ที่ช่องรูปหัวใจ ♥ (เท่านั้น) นะคะ
กำลังใจเล็กๆ ก็จะเปลี่ยนเป็นคะแนนให้ BhoomPlay ทันทีค่ะ :)

*กดได้วันละครั้ง จนถึงสิ้นเดือนนี้ หรือจนกว่าคะแนนจะหมดค่ะ

‘แม่’

สำหรับเล็กคำว่า ‘แม่’ นั้นมีความหมายมากมาย ด้วยความที่ตอนเด็กๆ เล็กเองไม่ได้มีโอกาสอยู่กับแม่ ลึกๆ ในใจแล้ว เลยคอยเฝ้ามองหาความเป็น ‘แม่’ จากใครซักคนหนึ่งมาตลอด ตอนเด็กๆ เล็กมักจะจินตนาการภาพของแม่ในแบบที่เราอยากได้ ซึ่งภาพในหัวของเล็กแม่คนนั้นอาจจะเรียกได้ว่าเป็น “แม่ที่สมบูรณ์แบบ” เลยล่ะค่ะแต่เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เราก็ได้เรียนรู้ว่าในโลกนี้ไม่มีแม่ที่สมบูรณ์แบบ มีเพียงแต่ ‘แม่’ เท่านั้น

ในวันนี้ที่เล็กได้ขยับขึ้นมาเป็นแม่เองแล้ว เล็กไม่เคยมีภาพแม่ที่สมบูรณ์แบบในหัวอีกเลย เล็กเพียงอยากจะเป็น ‘แม่’ ที่ลูกจะรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่คิดถึงเท่านั้นเองโพสนี้แด่คุณแม่ทุกๆ คน ที่เป็น ‘แม่’ นะคะ สุขสันต์วันแม่ค่ะ :)

She is clothed with strength and dignity,
and she laughs without fear of the future.
– Proverbs 31:25

Photo Diary : Week 31/2011

From what they (Sue & Bhoom) told me..
this castle has a church, an ice-cream shop, a restaurant, an office,
a lift, a book store and some other shops like a mall should be…
plus 3 bedrooms for each of us.

โฉมหน้าเหล่าหุ่นนิ้วกระดาษตอนทำเสร็จ
ที่เราพาไปที่ตลาดบ้านลิตเติ้ลทรีวันเสาร์ที่ผ่านมาครับ : )

Bhoom is playing. Mom is waiting. And me.. photographing. : )