A time to be happy is now.


เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมร้องมาตั้งแต่สมัยทำกิจกรรมกับชมรมโรตาแรคท์ ที่เอแบคครับ มานึกถึงอีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้เพราะมีงานรวมรุ่นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา เนื้อหาเต็มไปด้วยความสุขและการดูแลผู้อื่นตามแบบฉบับของชมรมที่มีกิจกรรมหลัก คือ ค่ายอาสาพัฒนาชนบท ผมก็เลยเอามาร้องให้น้องภูมิฟังและให้เค้าร้องตามครับ ยิ่งร้องก็ยิ่งรู้สึกเป็นเพลงที่เตือนใจเราให้มีความสุขกับการให้และสิ่งที่มี

สำหรับคุณพ่อ คุณแม่ที่เล่นดนตรีได้ ผมเขียนเนื้อเพลงและคอร์ดไว้ให้ที่ด้านล่างนี้ด้วยนะครับ

หมายเหตุ : คอร์ดนี้ผมเล่นกับ Ukulele นะครับ ยังไม่เคยลองกับกีตาร์เลยครับ

* น้องภูมิอายุ 3.2 ปีครับ

ดูน้ำดอกอัญชันเปลี่ยนสี

เล็กว่าจะทำน้ำดอกอัญชันให้น้องภูมิเล่นนานแล้ว แต่ยังหาดอกอัญชันที่ดูสะอาดๆ ไม่ได้เลย ในละแวกบ้านก็มีแต่ที่ขึ้นอยู่ข้างทาง พี่ชายคนหนึ่งแนะนำว่าถ้าจะเก็บดอกอัญชันข้างทางให้เก็บดอกที่อยู่สูงๆ เพราะไอ้ที่อยู่เตี้ยๆ นี่อาจจะรองรับทั้งฉี่คน ฉี่หมามาแล้ว -”-

วันก่อนเล็กพาน้องภูมิไปขี่จักรยานเล่น ผ่านบ้านหลังหนึ่งปลูกต้นอัญชันในบ้านแต่ต้นเลี้อยขึ้นไปตามด้านบนของรั้ว ต้นงาม ดอกใหญ่ ออกดอกเต็มต้น แถมดอกอยู่สูงซะด้วย ปลอดภัย ไร้กังวล เล็กเลยจัดการกดกรึ่งขอเจ้าของบ้านแล้วก็เก็บกลับมาเต็ม 2 กำมือ :)
วิธีทำน้ำดอกอัญชันนั้นง่ายแสนง่ายค่ะ
• ล้างดอกอัญชันให้สะอาด (เล็กใช้ดอกอัญชันประมาณ 15 ดอก)
• ใส่น้ำลงไปในหม้อประมาณ 5-6 ถ้วย (อันนี้เล็กกะเอาเองนะคะ)
• ตั้งน้ำให้เดือด
• พอน้ำเดือดปิดเตา ใส่ดอกอัญชันลงไป แล้วปิดฝาหม้อไว้สัก 2-3 นาที
• ช้อนดอกอัญชันขึ้น แล้วใส่น้ำตาล กะความหวานตามใจชอบ

น้ำดอกอัญชันที่ได้จะมีสีน้ำเงินเข้ม จะใส่น้ำแข็งให้ลูกดื่มเลยก็ได้ค่ะ หรือจะเพิ่มความสนุกเล็กๆ น้อยๆ อย่างนี้ก็ได้นะคะเทน้ำดอกอัญชันใส่แก้วใสหลายๆ ใบ (เพื่อให้เด็กน้อยสามารถสังเกตการเปลี่ยนสีได้ง่ายๆ) จากนั้นให้ลูกบีบมะนาวลงไปในแต่ละแก้ว กรดของมะนาวจะทำปฏิกริยากับน้ำดอกอัญชัน ทำให้น้ำดอกอัญชันเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีม่วงสดใส และน้ำดอกอัญชันก็จะออกเปรี้ยวนิดๆ อร่อยชื่นใจ ^_^บางตำราว่าถ้าใช้ของที่เป็นด่างใส่ลงไป น้ำดอกอัญชันจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว – อันนี้เล็กไม่ได้ลองนะคะ
**ขอบคุณพี่น้ำ พี่ชายที่แสนดีที่แนะนำเรื่องสนุกๆ เรื่องนี้ให้เล็กกับน้องภูมิ น้องภูมิชอบมากค่ะพี่ ^^

Father Friday

While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.

~ Anonymous

ขณะที่เราพยายามสอนเด็กๆ ทุกๆ อย่างเกี่ยวกับการใช้ชีวิต
เด็กๆ ก็ได้สอนเราว่าชีวิตคืออะไร

Japan.. We are with you.

Photo : www.boston.com/bigpicture/2011/03/massive_earthquake_hits_japan.html

Don’t lose your way
With each passing day
You’ve come so far
Don’t throw it away
Live believing
Dreams are for weaving
Wonders are waiting to start
Live your story
Faith, hope & glory
Hold to the truth in your heart

If we hold on together
I know our dreams will never die
Dreams see us through to forever
Where clouds roll by
For you and I

Souls in the wind
Must learn how to bend
Seek out a star
Hold on to the end
Valley, mountain
There is a fountain
Washes our tears all away
Words are swaying
Someone is praying
Please let us come home to stay

If we hold on together
I know our dreams will never die
Dreams see us through to forever
Where clouds roll by
For you and I

When we are out there in the dark
We’ll dream about the sun
In the dark we’ll feel the light
Warm our hearts, everyone

If we hold on together
I know our dreams will never die
Dreams see us through to forever
As high as souls can fly
The clouds roll by
For you and I

Let our hearts be so caring enough to spare a few minutes of our time praying for those who have faced the massive earthquake and tsunami on 11 March 2011.

 

Just imagine

Just imagine, just imagine
Just imagine all the things that we could be
Imagine all the places we could go and see
Imagination’s fun for you and me

We could go to the moon in a great big balloon
Build a castle by playing pretend
We could even explore with a big dinosaur
Or make rainbows that never end

Just imagine, just imagine
Just imagine all the things that we could be
Imagine all the places we could go and see
Imagination’s fun for you and me

We could go anywhere
We can be anyone
We can do it quite easily too
We just play let’s pretend and we know in the end,
that it’s so much fun to do

Just imagine, just imagine
Just imagine all the things that we could be
Imagine all the places we could go and see
Imagination’s fun for you and me.

Imagination’s fun for you and me.

ผมได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกจาก CD เพลงของ Barney โดยที่ยังไม่เคยดู Barney เลยแม้แต่ครั้งเดียว ตั้งใจจะหาเพลงเด็กๆ ให้น้องภูมิฟังและก็ได้แผ่นนี้มาครับ

ด้วยความที่เด็กๆ มักจะชอบฟังเพลงที่ชอบซ้ำไป ซ้ำมาหลายๆ รอบ แม่เล็กกับผมส่วนใหญ่ก็จะได้ละเลียดฟังเนื้อเพลงทุกเพลงที่น้องภูมิชอบจนร้องได้ด้วย : )

สำหรับผม เพลงนี้ ยิ่งฟัง ก็ยิ่งเห็นความมหัศจรรย์ของวัยเด็กที่พร้อมจะเป็นทุกอย่าง ไปทุกที่ที่เค้าอยากไป ในขณะที่เราต้องพาตัวเองออกไปโน่น มานี่ น้องภูมิใช้ห้องนอนของเราเป็นได้ตั้งแต่ห้างสรรพสินค้า สระว่ายน้ำ ร้านอาหาร สถานีรถไฟ เมืองในนิทาน สนามฟุตบอล โรงพยาบาล ยันห้วงอวกาศที่เราเพิ่งจะไปเก็บดาวกลับมาเล่นกัน

แต่ใช่ว่าเค้าไปคนเดียวจะสนุกนะครับ เพราะเค้าก็อยากพาคุณพ่อ คุณแม่ไปด้วย คราวหน้า ถ้าเด็กๆ ชวนไปทำอะไร ที่ไหนในจินตนาการของเค้า อย่ารอช้า รีบตามเค้าไปเลยนะครับ : )

เพลงนี้แต่งโดย Philip Parker ลองหามาฟังกันดูครับ

หนุกๆ กับแก้วกาแฟ – Blast off..f..ff…

เกือบตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา น้องภูมิยังสนุกกับการเป็นนักบินอวกาศอยู่ทุกวัน บินไปโน่นไปนี่กับจรวดที่แม่เล็กทำให้ แต่วันนี้น้องภูมิจะได้สนุกเป็นพิเศษ เพราะแก้วกาแฟที่ผมสะสมไว้จะกลายร่างเป็นห้องนักบินอวกาศให้น้องภูมิได้ขับจริง :D พร้อมแผงหน้าปัดต่างๆ ที่แม่เล็กเขียนให้สนุกกันพักใหญ่เลยครับ ขับจรวดขึ้นไปสู่อวกาศ เก็บดาวมาดูเล่นกัน ก่อนที่ต้องรีบบินกลับเพราะถึงเวลาเข้านอนพอดีครับ : )

HEART & CRAFT (Bangkok Post, 26 Feb 11)

Published in Bangkok Post on 26 February 2011

HEART & CRAFT

View Large

Suchada Tansirimas’s toys for her son are made with her household goods, two hands and artsy heart, writes Napamon Roongwitoo

Motherhood can unleash many great hidden skills, and for Suchada Tansirimas, it is her creativity and craft-making talent. Out of a simple intention to keep her son entertained while she works at home, Suchada turns ordinary household goods into fun, one-of-a-kind toys that match her son’s interest du jour.

“I started making toys for Bhoom when he was around 2 years old. I work at home and I have to take care of my son by myself, so I have to find a way to keep him busy while I focus on my work!,” said the full-time work-at-home web designer and full-time mother.

After looking for books about making toys for children to no avail, she started to look at things around her, such as plastic bags, used paper, old magazines and even a yoga mattress as potential toy-making materials.

“First, I made some toys and posted on them my Facebook page. My friends became interested and I got lots of questions, so I finally made a blog to explain how to create these toys. They forwarded my blog to their friends, and their friends passed it on to other friends. That’s how it became well-known,” she said, referring to her personal blog which has thousands of fans.

Her ideas come from things around her as well as what her son is interested in at the moment. For example, she made a parking lot out of a shoe box because her son has many small cars. “I had seen a mother make a doll house using a box, so I thought why not? I could make a parking lot for my son’s cars. I even bought traffic signs to make it look more real and relevant to his daily life,” she explained.

According to Suchada, it is better to make your own toys than buying ready-made ones _ one reason being that you can customise them to be learning tools about real life. “Ready-made parking lots are available, but they are usually imported so the signs aren’t like those we really see on Thai roads. [With the parking lot I made] I could teach him simultaneously what these signs mean, and when he sees them on the road he would know,” she said.

View Large

Another beauty of toy-making is the time parents and kids spend together. Suchada cherishes not just the toys she’s made, but the making of each piece, which her son also participated in. “The toys that I make might not be as pretty as the ones in the department store, but the time I spend making it with my son is so precious. I also feel somewhat like a hero when he asks me for something and I can make it with my own hands. I hope this will show him that I’m there for him if he ever needs anything, and when he grows up he can come to me whenever he has something on his mind,” said the mother of the 3-year-old boy.

She believes that children do not care much whether a toy is beautiful. What matters is that the toy matches their interest and has an emotional value. “You can take your children to learn arts and crafts in class, but it won’t be the same. These classes are aimed at teaching them how to make beautiful art and that limits their imagination. Things that are too real sometimes leave no room for make-believe and imaginative mind,” said Suchada.

She does buy toys for her son sometimes, but only on special occasions. She feels that children do not feel they lack something until they are given too much and are suddenly deprived of that overabundance. “If we buy toys for our children all the time, once we stop, they will feel they are missing something. If we make a habit of buying toys only as special treats, not just randomly, they will know they should not expect new toys all the time,” said Suchada, adding that she is still experimenting with this idea of child-rearing.

It has apparently worked well so far, as Bhoom is a very well-behaved toddler with a pleasant manner. He does not scream when he does not get what he wants, and he obeys what his parents say. “I try to use reason with him instead of telling him what to do. I also tell him the truth. I won’t say he shouldn’t do this or that because police will arrest him or whatever threat some people would use. I will just tell him that he should not do it because he might hurt himself. Children can understand simple logic. There’s no need to tell them lies,” said Suchada.

In this family, another favourite activity is going out to see the world. Suchada and her husband, Jatuporn Tansirimas, enjoy taking their son to see art performances such as street shows and mime acts because they want him to realise what one’s body is capable of.

“We don’t want him to find happiness in material things because that way he can never be truly happy with himself. If one constantly needs a toy or whatever to be happy, one will have to keep looking and acquiring new things,”  said Suchada, whose work involves cyberspace and technology, and therefore well acquainted with the superficial allure of the IT world.

“We want Bhoom to know that there is endless potential in just his hands and feet. We want him to see the world beyond shopping malls and playgrounds. These days, people overlook things that humans can do because technology is so prevalent.”