ศิลปินช้อนโยเกิร์ต

ไหนๆ วันนี้งานแม่ก็ยังไม่เสร็จ แถมฝนก็ตั้งเค้าอีกแล้วมาเราคงจะไม่ได้ออกไปเล่นข้างนอก เล่นสีละกันนะลูกนะ(ง่ายดี ^.^) และเพื่อให้ลูกยอมเล่นด้วยแต่โดยดี ก็ต้องหาอะไรใหม่ๆ เพิ่มเข้าไปนิดหน่อย วันนี้เลยว่าจะลองใช้ช้อน…

โอ้ว.. แค่คิด(แม่)ก็สนุกแล้ว ^_______^

อุปกรณ์
• สี (สีน้ำ สีโปสเตอร์ ได้หมด วันนี้เล็กใช้สีโปสเตอร์)
• ช้อนเล็กๆ (เล็กใช้ช้อนโยเกิร์ต ใช้เสร็จทิ้งได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะเอามาใช้กินอีก)
• ถาดหลุมหรือถ้วยใส่สี ให้มีความลึกเล็กน้อย และกว้างพอที่ช้อนจะลงไปตักได้
• กระดาษ
• กะละมังไว้รองสี (ถ้าเล่นในบ้าน)

เริ่มจากให้ลูกตักสีหยดๆ หยอดๆ ลงไปบนกระดาษให้ทั่วๆ เสร็จแล้วยกกระดาษให้สีใหลย้อยลงกะละมังที่เตรียมไว้ น้ำสีที่ยังชุ่มก็จะใหลไปตามการยกของเขาเกิดเป็นรูปร่างต่างๆ


แจ่มไม๊คับผลงานผม

You make it easier..

“Do you hear me, I’m talking to you..
Across the water across the deep blue ocean..
Under the open sky, oh my, baby I’m trying..

Boy I hear you in my dreams..
I feel your whisper across the sea..
I keep you with me in my heart..
You make it easier when life gets hard..”

มีช่วงนึง เราร้องเพลงนี้กันบ่อยๆ.. ผมหยิบกล้องมาถ่ายวิดีโอนี้เก็บไว้ เพราะรู้สึกว่าน่ารักดี แต่พอกลับมาดูคลิปนี้ทีไร. ประโยคสุดท้ายจากน้องภูมิก็ช่วยให้หายเหนื่อยได้ทุกครั้งจริงๆ

* Bhoom@2.2 yrs.
* เพลง Lucky โดย Jason Mraz

34 ปีต่อมา..

ในภาพข้างล่าง.. เด็กชายตัวน้อยในภาพทางขวา คือ ลูกชายของเด็กชายตัวน้อยในภาพทางซ้าย ดูสองภาพนี้แล้ว รู้สึกว่าดีที่เรามีภาพถ่ายสมัยเด็กๆ เก็บไว้ และหวังว่าอีกหน่อยน้องภูมิอาจจะรู้สึกเหมือนกับผมในตอนนี้เหมือนกัน :)

เพื่อนต่างชาติของเราคนนึงเคยดูภาพสองภาพนี้ และพูดไว้ได้น่ารัก ชวนจินตนาการ ว่า “Just imagine we could travel in time and they could meet!” ฟังแล้วอยากให้เกิดขึ้นได้จริง ๆ :)

กระดาษก้อนกลมๆ

แรกที่เดียวก็แค่อยากจะให้ลูกขยำกระดาษเล่น ไหนๆ ก็มีกระดาษที่ใช้แล้วทั้ง 2 หน้าเยอะแยะเต็มบ้าน และวันนี้ก็คงจะยังเล่นอะไรเลอะเทอะไม่ได้ เพราะกำลังจะมีแขกมาที่บ้าน เลยชวนลูกขยำกระดาษฆ่าเวลาไปก่อน

ว่าไปการได้ขยำกระดาษหลายๆ แผ่นนี่ก็ทำให้รู้สึกดีเหมือนกันนะ เล็กคิดถึงภาพพวกนักเขียนสมัยก่อนที่เวลาเขียนแล้วไม่ถูกใจก็ฉีกกระดาษออกมาขยำๆ ปาออกไป นอกจากจะเป็นการกำจัดส่วนที่เขียนพลาดแล้วมันคงช่วยกำจัดอารมณ์ขุ่นๆ ออกไปได้ด้วยเนอะ

สำหรับลูกถ้าจะอ้างถึงการเพิ่มโครงสร้างใยสมองก็คงช่วยให้ลูกเรียนรู้จักพื้นผิว และการเปลี่ยนแปลงของรูปร่างวัตถุที่เกิดจากการกระทำของเขา ถ้าไม่อ้างอะไรเลยมันก็แค่แปลกๆ หมั่นเขี้ยวดี ขยำไป ปาเล่นกันไป มีถ้วยพลาสติกอยู่ใกล้ๆ น้องภูมิก็หยิบใส่ๆ บอกว่าเป็นไอศครีม อ่ะ ไอศครีมก็ไอศครีม…ว่าแล้วก็ตักแจกบอกภูมิเป็นคนขายไอศครีม ไม่ถึง 5 นาที คนขายไอศครีมก็ลงไปนั่งแช่อยู่ในถังไอศครีม -”-

ปั้นๆ กันไปจนเริ่มจะเจ็บมือ ก็ได้ก้อนกระดาษกลมๆ กองใหญ่ ยังไม่รู้จะเอาไปทำอะไร เล็กก็กองๆ ไว้อย่างนั้น วันรุ่งขึ้นน้องภูมิมาวนๆ ดูแล้วก็หยิบไปเล่นคราวนี้บอกว่ามันเป็นซาลาเปา “แม่อย่าจับนะมันร้อน”… -”- ตกบ่ายๆ เล็กก็ชวนเขาเอามาเล่นปาลงตะกร้า(เหมือนปาลูกบอลเล็กๆ ที่เคยเล่น) แต่ปาไอ้ก้อนกระดาษนี่มันส์กว่ามาก เพราะมันมีเยอะ ปาไปจนหมดแล้วค่อยเก็บทีเดียว และมันไม่กระดอนไกลเหมือนลูกบอลด้วย

สุดท้ายก่อนจะทำลายหลักฐานทั้งหมด เราเอามันมาจุ่มกาววางซ้อนๆ กันเป็นภูเขา(เล่นอะไรกันก็ไม่รู้) แล้วค่อยเอาไปทิ้ง

อย่างนี้ละมั้งที่เขาเรียกว่า…เป็นตุเป็นตะ

ผมเริ่มสอนเรื่องคนแปลกหน้าให้น้องภูมิเมื่อ 2 วันก่อน สอนว่าคนแปลกหน้าคือใคร และเขาต้องทำอย่างไรเมื่อมีคนแปลกหน้าเข้ามาหาเขา ตอนสอนกันก็ตอบได้ฉะฉานดีเชียว พอยกกล้องขึ้นมาจะถ่ายวีดีโอเก็บไว้สักหน่อย น้องภูมิก็ป่วนไปป่วนมา พูดโน่นพูดนี่ไปเร่ือย แต่ไม่ตอบไอ้ที่เราถามชักคำ -.-‘

*Bhoom@2.7 yrs.

รองเท้าคู่แรกของน้องภูมิ


คืนนี้ผมเปิดรูปเก่าๆ ดู ไปเจอรูปนี้เข้า ผมยังจำได้ดีถึงตอนที่เราเลือกรองเท้าคู่แรกให้ภูมิ เป็นครั้งแรกที่ต้องเลือกซื้อรองเท้าให้คนอื่น และยังเป็นเด็กน้อยที่ยังพูดไม่ได้ เขาไม่สามารถบอกเราได้ว่าใส่สบายไม๊ เจ็บหรือเปล่า รองเท้าคู่แรกของการก้าวเดินยิ่งเราอยากให้เขาใส่สบายมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไม่ง่ายเลยที่จะเลือก เราไปเลือกไปลองกันอยู่หลายคู่กว่าจะมาจบลงที่คู่นี้

รองเท้าคู่นี้ถูกใช้งานจนคุ้ม (มันดีมากจนคู่ที่สองของภูมิเราก็ซื้อแบบนี้อีก แต่คนละสีกัน)

หลอดดูดน้ำ… เอาไว้เป่าก็ได้นะ

เป่าสี!… ไม่ใช่เรื่องอะไรแปลกใหม่เลยสำหรับคนรุ่นเรา ใครไม่เคยเล่นนี่สิแปลก
แต่เหมือนมันจะนาน.น.น…..มากแล้วที่เราได้เล่น นานจนลืมไปแล้วว่ามันก็สนุกดี …ลูกน่าจะชอบ

อุปกรณ์
• หลอดกาแฟ
• สีน้ำ เจือน้ำเล็กน้อย
• ลมจากแก้มป่องๆ ^^
*หรืออาจจะเพิ่มแม่พิมพ์ง่าย ไว้ให้หยิบจับเล่นไว้ด้วย ลูกจะได้ไม่เลิกเล่นเร็วนัก

เริ่มต้นเล่นก็ต้องสอนให้ลูกรู้จักแยกแยะระหว่างการใช้หลอดดูด กับการใช้หลอดเป่าลมออก เพราะตั้งแต่โตมาส่วนใหญ่น้องภูมิก็รู้จักและคุ้นเคยกับการใช้หลอดดูด เล่นไปก็ต้องคอยพูดคลอไปตลอดว่า เป่านะลูกไม่ใช่ดูด ปรากฏว่าลูกก็ไม่ดูดนะ แต่เป่าอย่างเอาเป็นเอาตายโดยที่หลอดลอยอยู่ห่างจากสีเป็นคืบ -”- กว่าจะเข้าที่เข้าทางก็เป่าจนเมื่อยแก้ม 555+