ฟอยล์ดักแด้ กระดุ๊บๆ

เล็กจำได้ว่าตอนเด็กๆ เล็กเคยซื้อของเล่นหลอกเด็กที่มาขายอยู่หน้าโรงเรียน เป็นกล่องไม้ขีดที่ข้างในมีแคปซูลยาที่สามารถกลิ้ง ดุ๊บๆ กระโดดไปมาได้ (มีใครเคยเห็นไม๊คะ >.<) ด้วยความสงสัยว่าข้างในมีอะไรเล็กก็เลยซื้อมา เมื่อลองแกะเม็ดแคปซูลยาออกมาก็พบว่ามันมีลูกเหล็กเล็กๆ ใส่อยู่ จึงทำให้มันสามารถกลิ้งดุ๊บๆ ได้ เป็นของเล่นที่แปลกดีสำหรับเล็กตอนนั้น เคยคิดอยากจะทำให้ลูกเล่นเหมือนกันค่ะ แต่ไม่กล้าใช้แคปซูลยากลัวว่าเกิดเล่นๆ อยู่แล้วนึกแผลงเอามาใส่ปากมันจะยุ่ง >.<

พอดีว่าตอนนี้ที่บ้านมีลูกแก้วเยอะมากเพราะเราชอบทำรางลูกแก้วเล่นกัน เล็กเลยอยากจะลองเอาลูกแก้วมาทำตัวดุ๊บๆ ดูบ้าง จำได้ว่าเคยเห็นเว็บต่างประเทศเว็บนึง เขาทำเป็นโครงกระดาษแล้วใส่ลูกแก้วลงไป แต่เล็กจำไม่ได้ว่าชื่อเว็บอะไร ลองพยายาม search หาแพทเทิร์นของโครงกระดาษ แต่หาเท่าไหร่ ก็หาไม่เจอ สุดท้ายจับผลัดจับผลูไปเจอวิธีที่ง่ายกว่ามาก.ก..เลยค่ะ ^.^

อุปกรณ์
• กระดาษฟอยล์ แบบที่ใช้ทำอาหาร ขนาดประมาณ 6×6 ซ.ม.
• ลูกแก้วขนาด เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ซม. (1 ลูก: 1 อัน)
• แก้วน้ำหรือโหลแก้ว เนื้อหนา ทรงกว้างๆ หน่อย

วิธีทำ
วางลูกแก้วลงบนกระดาษฟอยล์ แล้วม้วนเป็นทรงกระบอก (ภาพที่ 1-2)
• กดฟอยล์ปิดหัว-ท้าย (ภาพที่ 3-4)
• ใส่กระดาษฟอยล์ที่ม้วนลูกแก้วแล้วลงในแก้ว (ภาพที่ 5)
• เขย่าให้ทั่ว ประมาณ 2-3 นาที (ภาพที่ 6)

เสร็จแล้วเราก็จะได้เจ้าดักแด้ตัวกลมป่องจ๊ะ  ^__^

ลองทำซัก 2-3 ตัว เอาลงไปกลิ้ง ในกะละมังจะดูตลกมากๆ เลยค่ะ น้องภูมิบอกว่า มันกำลังเล่นวิ่งไล่จับกัน ลองดูนะคะ :D


* กระดาษฟอยล์ เล็กลองใช้กระดาษห่อช๊อคโกแลตมาทำก็ได้เหมือนกันนะคะ
** ของเล่นชิ้นนี้มีลูกแก้วเป็นส่วนประกอบ ไม่เหมาะกับเด็กเล็กๆ และการเล่นควรอยู่ในความดูแลของผู้ปกครองนะคะ
*** วีดีโอวิธีทำที่เล็กไปเจอมาค่ะ

ทิ้งไม่ลง.. จงกลายเป็นของเล่น! ^^

แม่เล็กเป็นคนช่างเก็บและช่างทิ้งในเวลาเดียวกันครับ คือถ้าของเหลือใช้อะไรที่ดูแล้วน่าจะมีประโยชน์ได้อีกแม่เล็กก็จะเก็บ แต่ถ้าคิดดูแล้วว่าเก็บไปก็คงไม่ได้ใช่แน่ๆ แม่เล็กก็จะทิ้งทันที สัปดาห์ที่แล้วเราแกะกล่องที่ห่อชิ้นส่วนของตู้เสื้อผ้าออกมา มีกล่องกระดาษเล็กๆ อยู่ 2-3 ใบที่อยู่ในสภาพดี แม่เล็กเลยแยกออกไปวางไว้ที่มุมห้อง… ขอเวลาคิดก่อนว่าจะเก็บหรือจะทิ้งดี

วันก่อนน้องภูมิหยิบเจ้ากล่องชิ้นยาวมาเดินส่องเล่น เป็นกล้องส่องดูดาว โฉบไปโฉบมา แม่เล็กเลยคิดออกว่าจะเอามาทำอะไรดี ^^

แม่เล็กหยิบเจ้ากล่องนั้นขึ้นมาตัดปลายเป็นมุมเฉียง แล้วใช้แกนทิชชู่มาทากาวติดเป็นฐานยก และบอกน้องภูมิว่านี่เป็นอุโมงค์ปล่อยรถนะ ทีแรกน้องภูมิก็งงๆ ครับ แต่พอแม่เล็กเล่นให้ดู…การแข่งขันรถทางยาวชิงแชมป์เปี้ยนของเราก็เริ่มขึ้น :D

ระหว่างการเล่น เราก็จะเดากันว่า รถคันไหนจะไปได้ไกลที่สุด โดยดูจากสมรรถนะ (รูปทรงและน้ำหนัก) และคอยลุ้นกันว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน

หลังจากลองปล่อยให้รถวิ่งออกจากอุโมงค์ส่งรถของเราได้ 2-3 คัน น้องภูมิก็บอกว่าต้องมีเส้นชัยด้วย เพื่อให้สมจริง 5555+ ธงที่เส้นชัยของเราก็ถูกทำขึ้นมาจากปากกาและกระดาษที่อยู่ข้างๆ ตัว พร้อมเปิดการแข่งขันใหม่ได้ใน 1 นาที :D

เราเอารถเล็กๆ ทุกคันที่มีอยู่ในบ้านมาลงสนาม ไม่ว่าจะเป็นรถไฟ รถดับเพลิง หรือแม้แต่ฟอร์คลิฟท์ ^^” คันไหนวิ่งไม่ดี ไม่มีแววก็จะถูกคัดออก คัดจนเหลือ 5 คันสุดท้ายที่จะได้เข้าชิงชนะเลิศ และผู้ชนะของเราในวันนี้ก็คือ Big Engine (คันสีเหลืองทองที่มีเครื่องเกินออกมาจากด้านหน้ากระโปรงรถหน่ะครับ) เอาชนะรถแข่งสีเหลืองคันใหม่ของภูมิ – Speedy 20 (ที่ก็ว่าวิ่งแจ๋วแล้ว) ไปได้อย่างขาดลอย

หากที่บ้านมีกล่องกระดาษเหลือใช้อย่างนี้ และยังไม่อยากจะทิ้งลองเอามาทำเล่นกันดูนะครับ :D

⥼ ใครแวะมาอ่านแล้วอย่าลืมกดปุ่ม Like ข้างล่างเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ ^ ^ ⥽

จรวดหลอด Saturn V..4..3..2..1.. ฟูวิ้ว.ว..ว์..

สวัสดีค่า.า.า.า.า… ^^  หลังจากที่เล็กหลุดโค้งไปกับเรื่องยุ่งๆ ซะนาน.น.น.น…. ในที่สุดวันนี้ก็ได้มานั่งเขียนเรื่องเล่นๆ กันบ้างแล้วนะคะ :D

ช่วงหลังๆ เล็กไม่ค่อยได้ทำของเล่นบ่อยนัก เพราะน้องภูมิเข้าโรงเรียนแล้ว วันธรรมดาเราก็จะมีเวลาเล่นกันช่วงเย็นๆ ไปจนถึงก่อนเข้านอน และช่วงเวลานั้นก็ดูเหมือนจะมีหลายอย่างเหลือเกินที่น้องภูมิอยากเล่น ให้เวลาเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอเลยค่ะ ^^’

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาน้องภูมิยืมหนังสือเด็กเรื่อง “On the  Moon” มาจากห้องสมุด (ไม่ใช่เล่มที่เห็นในรูปนะคะ เล่มนั้นเป็นของที่บ้านชื่อหนังสือ “Little Book of Our World” ค่ะ) ในหนังสือเด็กเรื่อง On the  Moon จะเป็นเรื่องปฏิบัติการของนาซ่าบนดวงจันทร์ ด้วยจรวด SATURN V (อ่านว่า Saturn five นะคะ) เนื่องเรื่องง่ายๆ อ่านสนุกค่ะ น้องภูมิให้อ่านให้ฟังเกือบทุกคืน อาจจะเพราะมี SATURN V จรวดที่น้องภูมิรู้จักดี เป็นตัวเอกด้วยเลยชอบมากเป็นพิเศษ ^^

*SATURN V เป็นจรวดที่ยาวและมีน้ำหนักมากที่สุดที่นาซ่าเคยส่งไปใช้ปฏิบัติการระหว่าง ค.ศ.1967-1973 ตลอดปฏิบ้ติการ Apollo และ Skylab นาซ่าได้ส่ง Saturn V ขึ้นไปอวกาศทั้งหมดถึง13 ลำ

ตอนที่เราอ่าน “On the  Moon” กัน เล็กก็นึกถึง “จรวดหลอดกาแฟ” ของเล่นง่ายๆ ที่เคยเห็นผ่านตาเมื่อนานมาแล้ว คิดว่าเหมาะมากๆ เลยค่ะที่เราจะเอามาจำลอง SATURN V เล่นกัน ^^

อุปกรณ์
1. กระดาษ A4 ตัดให้ได้ขนาด 15 x 6 cm. 1 แผ่น
2. Post-it (ขนาด 1” x 3” หรือขนาดอื่นมาประยุกต์ใช้)  3 แผ่น
3. ไม้จิ้มฟัน 1 อัน
4. ดินน้ำมันปั้นน้อยๆ 1 ก้อน (เล็กใช้ดินโพลีเมอร์นะคะ พอดีที่บ้านมีอยู่แล้วค่ะ)
5. หลอดกาแฟ 2 อัน (หลอดงอได้เอาไว้ใช้ตอนเล่นค่ะ)
6. กาว
7. ดินสอไม้ หรือวัสดุแท่งกลมๆ ขนาดใกล้เคียงดินสอ
8. ปากกาสำหรับเขียนตกแต่ง

วิธีทำส่วนลำตัวจรวด
• นำกระดาษ A4 มาพันม้วนรอบดินสอเป็นแนวเฉียงจนสุดกระดาษ จากนั้นทากาวปิดปลาย
• ดึงดินสอออก จะได้แท่งกระดาษทรงกระบอกค่ะ (รูปที่ 3)
• ตัดปลายหัว-ท้ายออก ให้เหลือความยาวประมาณ 9 cm. จะได้ตัวจรวดค่ะ (รูปที่ 6)
*ขั้นตอนนี้ใครจะใช้หลอดกาแฟแท่งใหญ่ๆ มาใช้แทนเลยก็ได้เหมือนกันค่ะ

• ตัดหลอดกาแฟให้ได้ความยาวประมาณ 2.5 cm.
• ใช้ดินน้ำมันเป็นตัวยึดหลอดกาแฟเข้ากับจรวดที่เป็นแท่งกระดาษ (รูปที่ 8) ใช้นิ้วแต่งดินน้ำมัน
• หักยอดแหลมของไม้จิ้มฟันมาติดที่ส่วนปลายสุดของจรวด โดยใช้ดินนำ้มันยึด (รูปที่ 10-11) ถ้าทำให้น้องเล็กๆ เล่น อาจจะไม่ต้องติดไม้จิ้มฟันก็ได้นะคะ
• ใช้นิ้วปั้นแต่งดินน้ำมันจะได้ออกมาเป็นรูปที่ 12 ค่ะ

ต่อไปก็ตกแต่งส่วนปีกด้านล่างของจรวด
• นำกระดาษ Post-it (ทั้ง 3 แผ่นติดกันเลยนะคะ) มาตัดข้างที่เป็นกาวออกประมาณ 0.5 cm. (รูปที่ 13)
• จากนั้นตัดเป็นแนวเฉียงตามรูปที่ 14 (ในรูปข้างที่เป็นกาว อยู่ทางซ้ายนะคะ)
• พับตามภาพที่ 15 แล้วดึงออกมาติดที่รอบฐานล่างของจรวด เป็นอันเสร็จค่ะ

เล็กเขียนตกแต่งลวดลายอีกเล็กน้อย และลองทำอีกลำโดยใช้ดินโพลีเมอร์สีดำมาทำเป็นปีกฐานล่าง จำลองแบบจรวด SATURN V ให้เหมือนมากยิ่งขึ้น (เอาใจน้องภูมิ ^^) คงไม่ต้องบอกนะคะว่าแม่จะได้คะแนนจากภูมิอีกมากแค่ไหน :D

วิธีเล่นก็แค่สวมจรวดลงที่ปลายของหลอดกาแฟ นับ 5..4..3..2..1….. แล้วเป่าให้สุดแรง :D
(ของเล่นชิ้นนี้มีปลายแหลม ต้องระวังไม่ให้เด็กๆ เป่าใส่หน้ากันนะคะ)

เจ้าจรวดหลอดกาแฟนี้สามารถประยุกต์ได้อีกตามจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์นะคะ ลอง google คำว่า “Straw Rocket” ดู ก็จะเจอรูปแบบและวิธีสร้างสรรค์อื่นๆ อีกเยอะเลยค่ะ

ภาพข้างบนเป็นจรวดฝีมือของน้องภูมิล้วนๆ เลยค่ะ :D

ระหว่างที่เล็กนั่งทำจรวดให้เขาอยู่ น้องภูมิก็มาง่วนๆ ป้วนๆ เปี้ยนๆ หยิบใช้อุปกรณ์ด้วย เห็นเล็กทำอะไรก็ทำมั่ง ปากก็พูดไป “ภูมิทำจรวดของภูมิ แม่ทำจรวดของแม่” เล็กก็ปล่อยให้เขาทำไป ไม่ได้สนใจอะไร (เพราะตั้งใจทำอันที่จะให้ลูกเล่นอยู่)

ซักพักก็ได้ยินน้องภูมิพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า “ของภูมิไม่ดีเลย.. มันไม่ดี” เล็กหันมาดูก็เห็นจรวดของเขา (อย่างในรูปเลยค่ะ) มันอาจจะไม่ได้สวยเนี้ยบเหมือนที่ผู้ใหญ่ทำ แต่ก็มีรายละเอียดครบเลยค่ะ แถมมีกระดาษระบายสีต่อเป็นไอพ่นด้วย >.<)b เล็กบอกลูกว่า “มันอาจจะไม่ง่ายสำหรับมือเล็กๆ ของภูมิที่จะทำของอย่างนี้ แต่ดูสิ…ลูกก็ทำได้…แม่ยังนึกไม่ถึงเลยตรงไอพ่นอ่ะ!!”

เล็กชื่นชมและให้กำลังใจลูกสำหรับผลงานที่เขาทำ ชี้ชวนให้ดูถึงรายละเอียดที่เขาควรจะภูมิใจ น่้องภูมิจากที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดก็เลยยิ้มออก จากที่จะขยำทิ้งก็เลยเก็บเอามาถือเล่นอย่างภาคภูมิใจ

ขอบคุณพระเจ้า… เมล็ดที่เราหว่านเริ่มผลิแล้วค่ะ ^^

*ใครแวะมาอ่านแล้วอย่าลืมกดปุ่ม Like ข้างล่างเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^^ 

ร้านกล่องนม ขายขนมตามจินตนาการ

เล็กมีหนังสือนิทานที่มีรูปประกอบน่ารักๆ อยู่เล่มนึง ที่ซื้อมานานหลายปีแล้วตั้งแต่ยังไม่มีลูก จำได้ว่าตอนนั้นซื้อเพราะชอบลายเส้นและสไตล์ของภาพประกอบ พอมีน้องภูมิเล็กก็เอาไปเก็บรวมไว้ที่ชั้นหนังสือของลูก ตอนแรกไม่คิดว่าลูกจะชอบหรอกค่ะ เพราะภาพประกอบสีสันไม่ฉูดฉาดเหมือนหนังสือเด็กเล็ก แต่ผิดคาดค่ะ…น้องภูมิชอบเล่มนี้มากๆ เปิดดูบ่อยมาก จนตอนนี้ขอบหนังสือเปื่อยหมดแล้ว -“-หนังสือเล่มที่ว่านี้ชื่อ Fairy Shopping ค่ะ เนื้อเรื่องจะเป็นการพาไปเดินท่องเที่ยวบนถนน Silverbell ในเมือง Fairy ซึ่งเป็นถนนที่มีร้านค้ามากมาย เรียกได้ว่าเป็นแหล่งช้อปปิ้งของบรรดานางฟ้าและสิ่งมีชีวิตในเทพนิยายทั้งหลายเลยล่ะค่ะ ร้านค้าแต่ละร้านก็จะขายของแปลกๆ เช่น ร้านขายสัตว์เลี้ยงที่สัตว์จะเป็นผู้เลือกเจ้าของ, ร้านขายสารพัดปีก Fairy หรือ คาเฟ่น่ารักๆ ที่ขายคัพเค้กบินได้ เป็นต้นเวลาอ่านเล่มนี้กับน้องภูมิจะสนุกมากค่ะ เพราะเราจะอ่านกันไป เล่นกันไป จินตนาการต่อไปถึงสิ่งที่เหนือจริง สิ่งที่ไม่เคยเห็น สิ่งไม่เข้ากัน สิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ และนั่นทำให้น้องภูมิชอบเล่มนี้มากๆวันนี้เล็กลองเอากล่องนมที่เคยเก็บๆ ไว้มาตัดให้เป็นร้านค้าเล็กๆ เหมือนในหนังสือ Fairy Shopping กล่องที่เล็กใช้จะมีใบใหญ่ 1 ใบ และก็ใบเล็กอีก 3 ใบ (เล็กไม่ได้ลงรูปวิธีทำทั้งหมดนะคะ เพราะตอนที่ทำใบแรกๆ ตากล้องยังไม่ว่างมาถ่ายรูปให้อ่ะค่ะ :P)กล่องใบใหญ่ เล็กเอามาตัดทำเป็นร้าน 2 ชั้น โดยเจาะช่องด้านหลังกล่อง พับเข้าในตัวกล่องแล้วติดกาว จะได้เป็นพื้นของชั้นที่  2 ค่ะส่วนกล่องเล็กๆ เล็กก็จะเจาะช่องง่ายๆ เพื่อทำเป็นเหมือนร้าน (ซุ้ม) ขายของ ดูตามภาพเลยนะคะ
1 ร้านใช้เวลาทำประมาณ 5 นาที ทำได้ 4 ร้าน เราก็ตั้งเป็นถนนคนเดินได้แล้วค่ะ ^_^ น้องภูมิให้ทุกร้านเป็นร้านขายขนมหมดเลย ร้านแรกเป็นร้าน 2 ชั้นของมิคกี้น้องภูมิตั้งชื่อว่าร้านเดย์ ขายแพนเค้กสารพัดรส แล้วแต่คนซื้อ (ซึ่งก็คือแม่) จะอยากกิน ไม่ว่าจะเป็นรสประหลาดแค่ไหนก็มีเสริฟทั้งนั้น ^^

ถัดไปร้านของเดซี่ น้องภูมิให้ขายนมกล้วย (ตามกล่องนมทีเอามาใช้ ^^) ร้านนี้ขายนมสารพัดกล้วย นมกล้วยไข่ นมกล้วยน้ำว้า นมกล้วยหักมุก นมกล้วยแขก :P

ร้านที่ 3 เป็นร้านของเอเลี่ยน ร้านนี้ขายขนมจากต่างดาวนำเข้าโดยเจ้าเอเลี่ยนตัวเขียว ^^ ร้านสุดท้าย ร้านไอศครีมของโดนัลด์ มีให้เลือกหลายรสอีกเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น รสก้อนเมฆชิป รสนมผสมรุ้ง รสกัมมี่ซอว์เบท ฯลฯเดินช้อปเดินชิมได้กันได้ซักพักนึง น้องภูมิก็บอกว่าฝนจะตกแล้ว (ฝนกำลังตกอยู่จริงๆ ค่ะ) พูดจบก็จับเพื่อนตัวจิ๋วทุกตัวยัดลงไปในร้านเดย์ (เพราะเป็นกล่องใหญ่สุด) แถมปิดหน้าต่างให้เสร็จสรรพ ทุกคนปลอดภัยไม่เปียก :D

*เคยมีคุณแม่แฟนบล็อกคนนึงถามว่า “คุณเล็กไม่ทำของเล่นเด็กผู้หญิงบ้างเหรอคะ พอดีว่ามีลูกสาวอ่ะค่ะ” หวังว่า DIY อันนี้น่าจะถูกใจลูกสาวนะคะ :)

Previous Older Entries

© 2010 แม่น้องภูมิ All rights reserved.

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าลอกเลียนหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความ รูปภาพจากเว็บไซต์แห่งนี้ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และการอ้างอิง และ/หรือเพื่อประโยชน์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 598 other followers

%d bloggers like this: