บ่ายวันเสาร์ต้นเดือนที่แล้ว ขณะที่เล็กกำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาดบ้านและให้น้องภูมินั่งเล่นตัดกระดาษ ปกติเวลาเล่นน้องภูมิก็จะตัดไปตัดมา ไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรหรอกค่ะ วันนี้นั่งตัดอยู่พักนึงก็เดินมาหาเล็กบอก “แม่คับ…ภูมิตัดให้แม่” แล้วก็ยื่นกระดาษชิ้นเล็กๆ ให้ เล็กก็นึกว่าเป็นเศษกระดาษ ก็รับไว้แล้วก็บอกขอบคุณครับ (ทำงานบ้านต่อ)
อีกสักพักน้องภูมิก็เอามาให้อีก พูดเหมือนเดิม คราวนี้เศษกระดาษนั้นดูชัดขึ้นว่าน้องภูมิพยายามตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมตามรูป และมันเป็นรูปหนังสือ (เพราะแผ่นที่เขาตัดเล่นอยู่นั้นเป็น Direct mail ของร้านหนังสือ มีรูปหนังสือเต็มไปหมด) นาทีนั้นตื่นเต้นมาก (เล็กออกจะเวอร์นิดนึงในเรื่องแบบนี้ 555+) รีบก้มลงไปหยิบเศษชิ้นแรกที่ลูกเอามาให้มาดู เขาตัดตามรูปหนังสือจริงๆ ด้วย
เล็กกอดเขาแล้วก็บอกเขาว่า “ลูกตัดเป็นรูปหนังสือด้วย ..แม่ภูมิใจในตัวภูมิมากๆ นะครับ” น้องภูมิยิ้มแบบดีใจมาก จากนั้นก็ตัดมาให้อีก 4-5 ชิ้น แล้วก็พูดแบบเดิม เล็กเลยบอกเขาว่า “แม่ชอบมาก แม่ดีใจที่ภูมิตัดให้แม่ แม่จะเก็บเอาไว้นะ” แล้วก็เอาใส่ซองกระดาษไว้
หลังจากนั้น ถ้าวันไหนนึกขึ้นมาได้น้องภูมิก็ขอตัดอีก ตัดอีก วันละ 2-3 ชิ้น จนเล็กต้องไปรื้อเอา Direct mail เก่าๆ ของร้านนี้มาไว้ให้เขาตัด เวลานั่งดูเขาตัดเราก็จะเห็นความพยายามของเด็กน้อย ที่พยายามจะเล็งให้ตรงตามที่ตัวเองอยากจะตัด เขาจะตัดกระดาษจากแผ่นใหญ่ๆ เลาะไป เลาะมา จนมาถึงรูปหนังสือเล็กๆ ที่อยากได้ (สำหรับเล็กแล้ว มันเป็นความพยายามที่น่ารักมากๆ)
ตัดเสร็จก็จะเอามายื่นให้พูดเหมือนเดิม เล็กก็เก็บใส่ซองบอกเขาเหมือนเดิม
มารู้ตัวอีกทีก็ได้มากองใหญ่ นับได้ 42 ชิ้น เห็นแล้วเลยอยากเอามา Display ให้ทั้งเขาและเราชื่นใจ เล็กเลยเอามาติดรวมกันบนกระดาษเป็นชั้นหนังสือ ติดไว้ที่บอร์ดข้างโต๊ะทำงาน หันไปดูกี่ทีก็ชื่นใจ…^^




ปกติเวลาจะให้น้องภูมิเล่นแกนทิชชู่เล็กก็จะเอามาวางๆ ไว้ บีบสีให้หนึ่งสี แล้วก็ปล่อยให้เขาละเลงตามใจชอบ วันนี้อยากให้ลองระบายหลายๆ สีหน่อย เล็กเลยผสมสีใส่ถาดไว้ให้ แต่ปรากฏว่าน้องภูมิก็จ้วงอยู่สีเดียว(สีแดง) พอเรียกให้ใช้สีอื่นบ้างก็บอกว่า “ภูมิชอบสีแดง” (ได้ยินแล้วนึกถึงที่แม่ของหนูดีกับหนูแดงเคยเล่าว่าลูกสาวก็ชอบใช้แต่สีแดง เพราะเหมือนชื่อตัว 555+) เล็กก็เลยต้องนั่งทาสีอื่นๆ เล่นไปกับลูกด้วย (เสียดายสี -”-)
ระหว่างทาไปก็คิดไป ทาสีแล้วเอาไปทำอะไรได้บ้าง…. ทำเป็นงูดีกว่า ^^
สิ่งที่เราต้องใช้เพิ่มก็คือ เชือก และที่เย็บกระดาษ(แม๊ก)ต่อแกนทิชชู่แต่ละอันเข้าด้วยกันด้วยเชือก(ช่วงละ 2 เส้น) ตัดความยาวเส้นละประมาณ 3 นิ้ว มัดปมหัวท้าย แล้วใช้แม๊กเย็บติดกับแกนทิชชู่ ต่อให้ยาว เท่าที่ต้องการ แล้วก็ตกแต่งส่วนหัว-ส่วนหาง ด้วยกระดาษแผ่นพับที่ไม่ใช้แล้ว เท่านี้ก็จะได้เป็นเจ้างูค่ะ
ทำเสร็จแล้วก็ต้องตั้งชื่อให้มันซะหน่อย น้องภูมิตั้งชื่อมันว่า “ทู้บู่” (อย่าถามเลยว่าเอามาจากไหน เล็กก็ไม่รู้เหมือนกัน -”-) ให้ลูกเล่นกับทู้บู่แล้วเล็กก็สอนลูกว่า งูจริงๆ นั้นเป็นสัตว์ทีี่ไม่ควรเล่นด้วยเพราะอันตราย แต่ทู้บู่เป็นงูใจดี เล่นด้วยได้ ^^
เมื่อวานเล่นตัดกระดาษอยู่เลยชวนเขาทำรังนก กะว่าทำเอาไว้เป็นที่ให้ซุกตัวอีกซักที่นึง(แก้เบื่อ) น้องภูมิยังไม่เคยเห็นรังนกจริงๆ เพราะฉะนั้นเพื่อให้ได้อารมณ์ร่วม ก่อนเริ่มทำก็ต้องเปิดคลิปนกทำรัง Youtube ให้ดูก่อน เล็กว่า Youtube เป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีสำหรับพ่อ-แม่ ยุคนี้เลยนะคะ เราสามารถหาตัวอย่างประกอบคำอธิบายของเราได้แทบทู้ก.ก…ก..เรื่อง
รังนกขำๆ ของเรา ใช้แค่เพียงกระดาษเหลือใช้ ที่เรามีอยู่เต็มบ้าน และสก๊อตเทปเท่านั้น อ้อ…ต้องมีที่ให้รังของเรายึดด้วยค่ะ เล็กมองหาไปรอบๆ ห้องก็เห็นว่าโต๊ะพลาสติกตัวนี้น่าจะเวิร์คสุด เพราะทำแล้วสามารถยก/ย้ายที่เล่นได้
วิธีการตัดกระดาษ เล็กใช้วิธีตัดวน (จริงๆ คือใช้กรรไกรรูดเอาลยอ่ะค่ะ) จากขอบนอกเข้ามาที่กลางกระดาษ เพื่อให้ได้เส้นยาวๆ เมื่อได้กระดาษแล้ว ก็จับโต๊ะพลาสติกหงายขึ้น แล้วเอาเส้นกระดาษพันไปเรื่อยๆ โดยใช้สก๊อตเทปยึดเป็นระยะๆ เล็กเว้นช่องไว้ให้น้องภูมิลอดเข้า-ออกเองได้ ชอบใจเขาทีเดียวค่ะ เดี๋ยวมุดเข้าเดี๋ยวมุดออกทั้งวัน
ตอนที่ทำเล็กจะพันให้น้องภูมิดูก่อนรอบแรกๆ จากนั้นก็ชวนให้เขามาช่วยด้วย โดยสอนเขาทีละนิด เขาก็จะพยายามเลียนแบบท่าทางที่เราทำ ติดมั่ง ไม่ติดมั่ง ขาดมั่ง ไปตามเรื่อง รังนกนี้ไม่ต้องการความเนี้ยบค่ะ ให้เด็กๆ ช่วยสอด ช่วยติด ตามใจชอบได้เลย ปลุกปล้ำกันอยู่พักนึงก็ได้รังนกอย่างที่เห็น (นึกถึงว่าเรามี 2 มือ 10 นิ้ว กว่าจะทำได้เท่านี้ ความสวยงาม ความแข็งแรง สู้นกตัวน้อย มีแค่จะงอยปากกับนิ้วเท้า 2 ข้าง ไม่ได้เลย)
เวลาเข้าไปเล่น น้องภูมิก็จะบอกว่าเขาเป็นลูกนก บางทีก็บอกให้แม่เอาอาหารมาป้อนให้หน่อย (อันนี้เลียนแบบที่เห็นใน youtube) เป็นเด็กๆ ก็ดีอย่างนี้แหละค่ะ เป็นได้ทุกอย่างที่อยากเป็น
เริ่มจากเล็กตีเส้นแบ่งช่องในกระดาษให้ได้ 7 ช่อง ตามจำนวนสีรุ้ง ถ้าใครจำไม่ได้ว่ามีสีอะไรบ้างก็ตามนี้เลยค่ะ
กระดาษสีก็ไม่ต้องไปซื้อที่ไหน ไปเลือกๆ เอาพวกแผ่นพับใบปลิวรอทิ้งทั้งหลาย กระดาษพวกนี้มีเฉดสีให้เลือกมากมายทีเดียว เล็กว่ามันดีกว่ากระดาษสีธรรมดาเสียด้วยซ้ำ ด้วยความที่สีมันมีหลากหลาย ลูกก็จะมีโอกาสทำความรู้จักสีที่เป็นกลุ่มสีเดียวกัน ต่างเฉด ต่างน้ำหนัก สำหรับน้องภูมิเขายังไม่สามารถตัดกระดาษให้เป็นรูปร่างได้ (ถ้าให้ตัดเองส่วนใหญ่จะตัดเป็นชิ้นเล็กๆ ซึ่งมันเล็กเกิน) เล็กก็จะตัดไว้ให้เขา เลือกเตรียมไว้ให้ครบทุกสี


