เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เล็กได้ซื้อหนังสือชุดหนูน้อยนักสำรวจ ของสำนักพิมพ์ Happy kids มาเล่มนึง เป็นหนังสือที่สร้างสรรค์มากๆ ค่ะ ในเล่มจะมีไฟฉายกระดาษเอาไว้ให้เด็กๆ ส่องสำรวจเนื้อหารูปภาพในเล่มด้วยค่ะ ไว้ถ้าไม่ลืมจะถ่ายรูปให้ดูใน Facebook Page ของ BhoomPlay นะคะ
ประเด็นที่เล็กจะเล่าวันนี้ไม่ได้อยู่ที่หนังสือเล่มที่ซื้อมานะคะ แต่อยู่ที่สมุดที่คนขายแถมมาให้! (เล่มใหญ่กว่าหนังสือที่ซื้ออีกค่ะ ^^)
สมุดที่ว่านี่เป็นเหมือนสมุดโน๊ตเล่มหนาๆ ขนาดประมาณครึ่ง A4 ความหนาประมาณ 100 แผ่นได้ค่ะ เป็นกระดาษเนื้อนวล ไม่มีเส้น ดูแล้วน่าจะเหมาะกับเอาไว้ขีดเขียน วาดรูปอ่ะค่ะ
ตอนที่ได้มาใหม่ๆ น้องภูมิก็ไม่ได้ใช้มันซักเท่าไหร่ จนกระทั่งเล็กให้ดูแอนนิเมชั่นเรื่องสั้นๆ เรื่อง The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore ที่คุณก๊อกเคยมาโพสแชร์ไว้หน่ะค่ะ น้องภูมิชอบเรื่องนี้มาก หลังจากที่ได้ดูก็มักจะเอาสมุดเล่มนี้มาใช้ขีดเขียนเป็นประจำ (ประมาณว่าเขาเป็น Mr. Morris ^^)
เล็กก็ปล่อยให้เขาขีดเขียนเล่นไปตามที่อยากจะเขียน จริงๆ แล้วตั้งใจว่าจะให้เขาไว้ใช้วาดรูปเท่านั้น แต่น้องภูมิช่วงนี้คงจะเริ่มรู้สึกอยากเขียนตัวหนังสือบ้างแล้ว บางครั้งน้องภูมิก็จะมาถามเองว่าคำนี้เขียนยังไง เล็กก็จะบอกเขาไป บางครั้งเขาก็นั่งเขียนเป็นภาษาของเขาเอง เราอ่านไม่ออกนะคะ ต้องให้น้องภูมิอ่านให้ฟัง >.< ก่อนนอนบางคืนเขาก็จะเอามาเปิดเล่าให้ป๊ากับแม่ฟัง (เป็นตุ เป็นตะ ทีเดียว)
น้องภูมิชอบเจ้าสมุดเล่มนี้มาก.ก..ก.ก…และมันก็ได้กลายเป็นสมุดที่มีคุณค่ามากๆ สำหรับเล็กกับคุณก๊อกด้วยเช่นกัน ขอบคุณพระเจ้า เหมือนกับว่าพระเจ้าประทานมาให้เรา เพราะก่อนหน้านี้เล็กไม่เคยคิดจะซื้อสมุดอย่างนี้ให้ลูกวาดเลยค่ะ (ปกติที่บ้านใช้แต่กระดาษแผ่นโตๆ)
สมุดเล่มเล็กๆ (ที่ได้มาฟรี) กับหนังแอนนิเมชั่นดีๆ ได้สร้างแรงบันดาลใจเล็กๆ ให้กับเด็กน้อยวัย 4 ขวบ และตอนนี้เขาคิดว่าเขาเป็นนักเขียนอยู่ค่ะ >.<
ความที่น้องภูมิชอบมาก เขาก็จะถือสมุดเล่มนี้ไปไหนมาไหนด้วย เล็กก็กลัวว่าปก (ซึ่งเป็นกระดาษไม่หนามาก) จะขาดซะก่อนที่จะเขียนหมดเล่ม เล็กเลยวานให้คุณก๊อกซื้อกระดาษสีแดงมาให้หน่อย เล็กจะเอามาหุ้มเป็นปก (น้องภูมิเจาะจงสีแดงเลยค่ะ เพราะหนังสือของ Mr. Morris สีแดง) แต่คุณก๊อกได้เจ้าสติ๊กเกอร์กำมะหยี่แบบนี้มาแทน ^^
แปะลงไปปุ๊บสวยเลยค่ะ เล็กแนะนำไว้เป็นไอเดียสำหรับทำปกสวยๆ แบบง่ายๆ นะคะ


ครอบครัวเราเลือกไปชมการแสดงที่เวทีกลางแจ้ง สวนสันติชัยปราการ เพราะน่าจะเหมาะกับน้องภูมิมากที่สุด จะได้นั่งชมสบายๆ บนสนามหญ้า เบื่อๆ ก็วิ่งเล่นได้ ^^
พื้นที่เล็กๆ ในสวนสันติชัยปราการ ถูกจัดแบ่งออกเป็น 5 เวที โดยแต่ละเวทีจะมีการแสดงอย่างต่อเนื่อง เริ่มตั้งแต่เวลาประมาณ 4 โมงเย็น โดยมีทั้งการแสดงของคณะละครอาชีพ, กลุ่มละครนักศึกษา, นักแสดงเด็กๆ ฯลฯ สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปจนถึง 3 ทุ่ม
น้องภูมิยังไม่ค่อยมีโอกาสได้ดูละคร หรือการแสดงที่แต่งตัวแฟนตาซีมากๆ เท่าไหร่ เวทีแรกที่เรานั่งดูกัน เป็นการแสดง “เพลงพื้นบ้าน” เรื่องพระอภัยมณี การแสดงรวมๆ ดูเพลินสำหรับผู้ใหญ่เลยค่ะ แต่พอนางยักษ์ออกมาเล็กสังเกตเห็นน้องภูมินิ่งๆ ไป เลยถามเขาว่าไม่ชอบเหรอ น้องภูมิบอกไม่ชอบ เราก็เลยย้ายเวทีไปชมการแสดงอื่น และอธิบายลูกไปว่าพี่ๆ พวกนี้เขาก็เหมือนกับเรานี่แหละ แต่เขาแต่งหน้า แต่งตัวเพื่อการแสดง
ระหว่างรอการแสดง น้องภูมิก็เดินไปเล่นกับคนที่มาฝึก juggling เนียนๆ เข้าไปคลุกวงในได้ทุกวง ^^ (ที่สวนสันติชัยปราการ จะมีทั้งคนไทยและชาวต่างชาติมาฝึกซ้อมกันทุกวันค่ะ ทุกครั้งที่มาที่สวนนี้ก็จะได้ดู juggling ฟรี ^^)
ช่วงที่เดินกลับ เราผ่านคณะละครอีกกลุ่มซึ่งกำลังพักเติมสีสันเพื่อแสดงรอบต่อไปกันอยู่ (กลุ่มนี้เป็นนักแสดงมาเลเซีย สีสันจัดเต็มกันทุกคน เสียดายมากเลยค่ะที่ไม่ได้อยู่ดูเพราะเริ่มจะมืดแล้ว) เล็กเลยถือโอกาสพาน้องภูมิเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ให้เขาดูว่าที่พี่ๆ นักแสดงมีหน้าตาไม่เหมือนคนปกติ ก็เพราะเขาเอาสีทาตกแต่งใบหน้า และสวมชุดแฟนซี น้องภูมิแม้จะยังดูกล้าๆ กลัวๆ แต่ก็พอจะช่วยให้เข้าใจมากขึ้นค่ะ :)
เสาร์-อาทิตย์ หน้าใครมีเวลาลองแวะไปเป็นกำลังใจให้คนทำงานศิลปะการละครกันนะคะ :)

