นกน้อย(ภูมิ)ทำรังแต่พอตัว

ช่วงนี้ลูกชอบมุด ชอบซุกตัว ตามตู้เสื้อผ้า ตามซอกตู้ เล่นสมมุติว่าเป็นโน่นเป็นนี่ วันก่อนเล็กก็ชวนเขาเล่นทำบ้าน คงจะถูกใจมากเข้าไปเล่นไปนอนในนั้นทั้งนอนกลางวัน ทั้งนอนกลางคืนกันเลย เช้ามาเล็กไปรื้อออก เขาก็มาตื้อให้ทำใหม่อีก -”- ก็ต้องปล่อยให้เล่นกันไปจนกว่าจะเบื่อเมื่อวานเล่นตัดกระดาษอยู่เลยชวนเขาทำรังนก กะว่าทำเอาไว้เป็นที่ให้ซุกตัวอีกซักที่นึง(แก้เบื่อ) น้องภูมิยังไม่เคยเห็นรังนกจริงๆ เพราะฉะนั้นเพื่อให้ได้อารมณ์ร่วม ก่อนเริ่มทำก็ต้องเปิดคลิปนกทำรัง Youtube ให้ดูก่อน เล็กว่า Youtube เป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีสำหรับพ่อ-แม่ ยุคนี้เลยนะคะ เราสามารถหาตัวอย่างประกอบคำอธิบายของเราได้แทบทู้ก.ก…ก..เรื่องรังนกขำๆ ของเรา ใช้แค่เพียงกระดาษเหลือใช้ ที่เรามีอยู่เต็มบ้าน และสก๊อตเทปเท่านั้น อ้อ…ต้องมีที่ให้รังของเรายึดด้วยค่ะ เล็กมองหาไปรอบๆ ห้องก็เห็นว่าโต๊ะพลาสติกตัวนี้น่าจะเวิร์คสุด เพราะทำแล้วสามารถยก/ย้ายที่เล่นได้วิธีการตัดกระดาษ เล็กใช้วิธีตัดวน (จริงๆ คือใช้กรรไกรรูดเอาลยอ่ะค่ะ) จากขอบนอกเข้ามาที่กลางกระดาษ เพื่อให้ได้เส้นยาวๆ เมื่อได้กระดาษแล้ว ก็จับโต๊ะพลาสติกหงายขึ้น แล้วเอาเส้นกระดาษพันไปเรื่อยๆ โดยใช้สก๊อตเทปยึดเป็นระยะๆ เล็กเว้นช่องไว้ให้น้องภูมิลอดเข้า-ออกเองได้ ชอบใจเขาทีเดียวค่ะ เดี๋ยวมุดเข้าเดี๋ยวมุดออกทั้งวัน
ตอนที่ทำเล็กจะพันให้น้องภูมิดูก่อนรอบแรกๆ จากนั้นก็ชวนให้เขามาช่วยด้วย โดยสอนเขาทีละนิด เขาก็จะพยายามเลียนแบบท่าทางที่เราทำ ติดมั่ง ไม่ติดมั่ง ขาดมั่ง ไปตามเรื่อง รังนกนี้ไม่ต้องการความเนี้ยบค่ะ ให้เด็กๆ ช่วยสอด ช่วยติด ตามใจชอบได้เลย ปลุกปล้ำกันอยู่พักนึงก็ได้รังนกอย่างที่เห็น  (นึกถึงว่าเรามี 2 มือ 10 นิ้ว กว่าจะทำได้เท่านี้ ความสวยงาม ความแข็งแรง สู้นกตัวน้อย มีแค่จะงอยปากกับนิ้วเท้า 2 ข้าง ไม่ได้เลย)

ตอนแรกที่ทำก็กะว่าให้เล่นไปขำๆ แป๊บเดียวก็คงพัง นี่เล่นมา 2 วันแล้ว พังไปประมาณ 20% เท่านั้น เห็นเป็นเส้นกระดาษบางๆ แต่พอเราขัดไปสอดมา ก็แข็งแรงกว่าที่คิดไว้นะคะ น้องภูมิเผลอพิงขอบไปหลายที กระดาษก็ขาดแต่มันจะไม่ขาดทุกเส้นค่ะ
เวลาเข้าไปเล่น น้องภูมิก็จะบอกว่าเขาเป็นลูกนก บางทีก็บอกให้แม่เอาอาหารมาป้อนให้หน่อย (อันนี้เลียนแบบที่เห็นใน youtube) เป็นเด็กๆ ก็ดีอย่างนี้แหละค่ะ เป็นได้ทุกอย่างที่อยากเป็น

Photo credit
http://chiotsrun.com/2009/03/28/garden-decor-2/
http://www.wildlife-pictures-online.com/masked-weaver1.html
http://www.ehow.com/how_6761041_teaching-baby-bird-feed-itself.html

แรลลี่ ก็ดีนะ

เมื่อสองสัปดาห์ก่อนครอบครัวเราไปเล่นแรลลี่กันครับ เป็นแรลลี่การกุศลของสโมสรไลอ้อน ราชบุรี ออกสตาร์ทจากราชบุรี ปลายทางกาญจนบุรี เราไปกันชุดใหญ่ มีหัวหน้าทีม คือ คุณแม่ของผม และไปกันสองคันครับ คันของผมจะมี คุณแม่ คุณน้า คุณเล็ก น้องภูมิ และผม ส่วนอีกคันจะเป็นทีมหนุ่มสาว

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เราได้มาเล่นแรลลี่ด้วยกันหลายๆ คน แถมมาพร้อมกับความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะครั้งที่แล้ว เราได้ที่หนึ่ง (แต่โดนปรับให้เป็นรองอันดับหนึ่ง เพราะขนาดเครื่องยนต์ของรถเราใหญ่กว่าอีกคันที่มีคะแนนเท่ากัน ^ ^) ได้ยินมาเยอะว่า เล่นแรลลี่ด้วยกันมักจะทะเลาะกัน แต่สำหรับเรากลับเป็นกิจกรรมที่สนุก ได้ออกกำลังพอให้เหนื่อย (เวลาขับเลย RC) และได้ช่วยกันตั้งแต่รุ่นอาม่าจนถึงรุ่นหลาน นอกเหนือจากนั้น คุณเล็กและผมจะได้โบนัสออกไปทานข้าวเย็นด้วยกันสองคน โดยที่คุณแม่ และคุณน้าจะคอยดูแลน้องภูมิให้ :)

การใช้เวลาวันหยุดเสาร์ อาทิตย์กับการเล่นแรลลี่ส่วนใหญ่ ก็จะออกรถกันตอนเช้าวันเสาร์ และกิจกรรมก็จะไปจบที่สถานที่พักในช่วงบ่าย 3-4 โมง และก็พักผ่อน รอทานข้าวเย็น พร้อมประกาศผลในงานตอนเย็น ตื่นมาเช้าวันอาทิตย์ก็ออกไปหาที่เที่ยวใกล้ๆ ระหว่างทางกลับบ้าน

เช้าวันอาทิตย์ เราตื่นลงมาเดินเล่นที่บริเวณที่พักที่ล้อมรอบด้วยภูเขาด้วยความสุขสุดๆ เนื่องจากอากาศหนาวมาก มีลมพัดให้ได้สั่นนิดๆ สดชื่นลืมกรุงเทพฯ ไปเลย

สำหรับกิจกรรมก่อนกลับบ้านในครั้งนี้ ได้ข้อมูลดีจากเจ้าหน้าที่ของที่พัก ก็เลยมีโอกาสได้ไปเดินชมสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่อง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช” ที่อยู่ใกล้กับที่พักมาก (แต่เราไม่ยักกะรู้ :P) ถ้ามีโอกาสผ่านไป ก็ถือได้ว่าน่าแวะเข้าไปชมนะครับ ได้รู้ว่าโฟมนี่ช่างน่ามหัศจรรย์ สร้างโน่นทำนี่ได้เยอะแยะไปหมด :)

หลังจากใช้เวลากับสถานที่ถ่ายทำหนังไป 2 ชั่วโมงกว่าก็ได้เวลาขับรถกลับกรุงเทพฯ เตรียมตัวพักผ่อน พร้อมลุยงานในวันจันทร์ต่อไปครับ

คราวนี้ คันของผมไม่ได้ถ้วยเลยครับ :) แต่คันหนุ่มสาวสามารถคว้ารองอันดับสามได้ น้องภูมิก็เลยมีโอกาสได้ถือถ้วยรางวัลเล่นสมใจอยาก สำหรับผม สิ่งพิเศษในการเล่นแรลลี่ครั้งนี้ คือ การเห็นน้องภูมิได้ช่วยหา RC ตอนเล่น Walk Rally บริเวณที่พัก เห็นเค้าตื่นเต้นเวาลาที่หาตัวอักษรเจอ พร้อมเสียงตะโกนตามมาว่า “Papaaaa… It’s ‘RRRR..’.”

*ที่เห็นเสื้อแดงๆ กันนี่ไม่ได้เอี่ยวอะไรกับการเมืองเลยนะครับ แค่แม่เล็กเป็นคนที่ชอบสีแดงมาก.ก.ก…

มาจับแมงกะพรุนใส่ขวด ไว้ดูเล่นกันม๊ะ ^.^

*** We have written the English version of this post here. ***

เคยไม๊คะ เวลาไปเล่นน้ำทะเลแล้วต้องตกกะใจสุดขีดเมื่อมีซากถุงก๊อบแก๊บลอยมาโดนตัว เพราะนึกว่าเป็นแมงกะพรุน มันเหมือนมากๆ เลยใช่ไม๊คะ สีใสๆ บางๆ ลอยกระเพื่อมๆ มาตามจังหวะคลื่น…อึ๋ย.ย…ลอยน้ำมาใกล้ๆ ทีไร ทำเอาใจหายแว้บทุกที -”-วันก่อนเล็กว่าจะเอาอะไรใส่ขวด ใส่น้ำให้ลูกเล่น ไม่ได้คิดเจาะจงว่าจะทำเป็นอะไร มีถุงก๊อบแก๊บอยู่ใกล้ๆ มือเลยลองตัดๆ มั่วๆ ไปเรื่อย ได้ออกมาเป็นแมงกะพรุนจิ๋ว พอเอาใส่ขวดใส่น้ำแล้ว บ๊ะ..ใช่เลย เหมือนเด๊ะๆ ขนาดว่าให้ 2 พ่อ-ลูกดูครั้งแรกถึงกับตะลึง 555+

เมื่อวานวันหยุดเลยให้คุณก๊อกช่วยถ่ายรูปให้เผื่อคุณแม่คนไหนอยากลองทำดูบ้าง (คุณก๊อกใจดี ถ่ายคลิปแถมให้ด้วย ^.^)

อุปกรณ์ก็หาได้ในบ้านเลยค่ะ
1. ถุงก๊อบแก๊บ สีใส เลือกที่เนื้อบางที่สุดเท่าที่จะหาได้
2. ขวดน้ำพลาสติก
3. ด้าย
4. สีผสมอาหาร
5. กรรไกรวิธีทำ
• พับถุงก๊อบแก๊บให้แบนราบ ตัดส่วนที่เป็นหูหิ้ว และก้นออก (รูปที่ 1)
• ตัดด้านข้างออกทั้ง 2 ข้าง (รูปที่ 2) จะได้เป็นแผ่นพลาสติกบางๆ 2 แผ่น (เราจะใช้แค่แผ่นเดียวนะ)
• รวบส่วนหัวที่ตรงกลางแผ่นพลาสติก ทำให้พองๆ เหมือนลูกโป่งเล็กๆ แล้วใช้ด้ายมัด (รูปที่ 3) มัดพอให้อยู่เป็นทรงไม่ต้องให้แน่นนะคะ เหลือที่ให้มีรูพอที่เราจะใส่น้ำเข้าไปได้ด้วย (รูปที่ 7-8)*วิธีการตัดหาง ประยุกต์ตัดเอาตามที่ถนัดก็ได้นะคะ ข้างล่างนี่เป็นวิธีทำของเล็ก อาจจะใช้เวลาและความพยายามสักหน่อยแต่ เล็กทดลองตัดอยู่ 2-3 แบบพบว่าวิธีนี้จะได้รูปทรงที่เหมือนหางแมงกะพรุนมากที่สุดค่ะ

• ตัดให้เป็นหางอย่างหยาบๆ เป็นชิ้นใหญ่ๆ ทั้งรอบตัวอาจจะได้ประมาณ 8 -10 แฉก (รูปที่ 4)
• จับแต่ละแฉกออกมาตัดให้เป็นหางอย่างละเอียดอีก แฉกละประมาณ 3-4 เส้นก็พอค่ะ (รูปที่ 5) ส่วนที่เหลือตัดทิ้ง
• ตัดแต่งทรงหางอีกสักหน่อย ให้มีหางสั้นบ้าง ยาวบ้าง (รูปที่ 6)

เสร็จแล้วก็จะได้เป็นตัวแมงกะพรุนอย่างนี้ค่ะ
*กองทางซ้ายคือส่วนที่เราตัดทิ้งไป

• ใส่น้ำลงไปในส่วนหัวของแมงกะพรุนเล็กน้อยเพื่อช่วยให้มันจมน้ำ (รูปที่ 7) โดยให้เหลือส่วนที่เป็นอากาศไว้นิดหน่อย (รูปที่ 8 ) เพื่อให้อากาศช่วยนำให้แมงกะพรุนลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ
• ใส่น้ำให้เต็มขวดพลาสติก (รูปที่ 9)
• ใส่แมงกะพรุนที่แราทำไว้ลงไปในขวด (รูปที่ 10) หยดสีผสมอาหารสีฟ้า หรือสีเขียวลงไปเล็กน้อย เป็นอันเสร็จค่ะ

*อย่าลืมเช็คฝาขวดว่าปิดสนิทดีก่อนส่งให้เด็กๆ เอาไปเล่นนะคะ

วิธีเล่นก็แค่ให้เด็กๆ คว่ำขวดขึ้น-ลง แมงกะพรุนตัวจิ๋วก็จะว่ายน้ำไปมา ดูแล้วเพลิดเพลินชนิดผู้ใหญ่ยังเคลิ้มเลยค่ะ เราสามารถต่อยอดการเรียนรู้จากของเล่นชิ้นนี้ได้มากมายเลยค่ะ ที่เห็นๆ เลยก็คือทำให้เขารู้จักแมงกะพรุน ถ้าลูกยังไม่เคยเห็นก็เปิดใน youtube ให้ดูเลยค่ะ อธิบายให้เขารู้ถึงลักษณะของมัน ถิ่นที่อยู่และอันตรายที่เราควรจะต้องระวังจากพิษของแมงกะพรุนของจริง

เด็กเล็กๆ อย่างน้องภูมิก็ได้ฝึกกล้ามเนื้อในการจับ ยก พลิก หมุนขวด ได้เรียนรู้ถึงปฏิกริยาที่สัมพันธ์กันระหว่างทิศทางการหมุนกับการเคลื่อนที่ของเจ้าแมงกะพรุนจิ๋ว ส่วนเด็กที่โตหน่อย เราสามารถให้เขาช่วยคิดว่าทำไมแมงกะพรุนจิ๋วจึงลอยตัวชึ้นสู่ผิวน้ำเสมอ แล้วแมงกะพรุนจริงๆ ว่ายน้ำอย่างไร เหมือนหรือแตกต่างกับแมงกะพรุนจิ๋วที่เราทำ ฯลฯทำให้ลูกเอาไปแจกให้เพื่อนๆ เล่นได้นะคะ เด็กๆ ชอบแน่นอนค่ะ ^_^

รางดินน้ำมัน – ความสนุกราคาถูก

จู่ๆ วันนึง เล็กก็คิดถึงเจ้าของเล่นชนิดนี้ขึ้นมา จำได้ว่าเคยเล่นสมัยประถม ทันได้เล่นกันไม๊คะสมัยเด็กๆ เล็กเล่นกับพี่ชายสนุกมาก พี่ชายเล็กเขาจะทำเส้นทางหวือหวาสุดๆ มีโค้งปราบเซียน มีหลุมพรางข้างทาง บางช่วงมีโค้งตีลังกา ฯลฯ สารพัดอุปสรรคที่จะทำให้ไปถึงปลายทางได้ยากที่สุด มองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกว่ามันช่างเป็นความสนุกราคาถูกที่แสนจะสร้างสรรค์ ใครหนอช่างคิด ^_^เลยว่าจะทำให้น้องภูมิฝึกเล่นบ้าง วันก่อนลองใช้แป้งโดว์ปั้นแล้วไม่เวิร์ค มันนุ่มเหนอะเกินไป และวางทิ้งไว้ไม่ได้มันจะแห้งแข็งไม่เหมือนดินน้ำมัน คงได้เวลาที่น้องภูมิจะได้เล่นดินน้ำมันละ นี่เป็นครั้งแรกที่น้องภูมิได้สัมผัสดินน้ำมัน ท่าทางจะชอบทีเดียว ดีเลย… แม่จะได้ไม่ต้องคอยกวนแป้งโดว์ให้ละเล็กเองก็ไม่ได้จับดินน้ำมันมากนานมาก.ก..ก.ก…. ความรู้สึกมันแปลกๆ ดี… แต่ล้างยากจัง -*-

ด้วยความที่เป็นมือใหม่หัดเล่น เล็กทำเป็นเส้นทางง่ายๆ ให้น้องภูมิ ค่อยๆ เป่า ค่อยๆ เรียนรู้ทิศทางและความแรงของลมเป่า เป่าแต่ละทีก็ออกมาทั้งลมทั้งน้ำลาย ไม่ต้องกลัวหาทางกลับไม่ถูกเลยเพราะเปียกเป็นทางเชียว 555+
*เล็กประกอบรางเอาไว้บนแผ่นฟิวเจอร์บอร์ด เลิกเล่นแล้วจะได้ยกเก็บไว้เล่นอีกได้ค่ะ