ดูเหมือนมันจะไม่มีสีชมพูจริงๆ ด้วย!!

สืบเนื่องมาจากที่เราเล่นแปะกระดาษสีเป็นสีรุ้งเมื่อวันก่อน มีเพื่อนทักท้วงมาว่าตอนเด็กๆ ที่เราท่องกันสีรุ้งมันคือ ม่วง น้ำเงิน คราม เขียว เหลือง แสด แดง นี่นา…. ทำไมรุ้งของเรามันดันมีสีชมพูด้วย? เอ่อ… ความจริงคือว่า ที่ท่องตอนเด็กๆ นั้นลืมไปโม๊ด..ด.ด…แหล่ว -”-  ตอนที่เอามาเล่นกับลูก ก็เรียงไปตามเพลง I can sing a rainbow ที่ลูกร้อง เนื้อเพลงเป็นอย่างนี้

…Red and yellow and pink and green,
Purple and orange and blue,
I can sing a rainbow,
sing a rainbow,
sing a rainbow too…

วันนี้เห็นแดดจัดดี ก็เลยว่าจะชวนลูกสร้างรุ้งกินน้ำกันดู จะชวนลูกลองสังเกตดูว่าจริงๆ เราเห็นสีอะไรบ้างในรุ้งกินน้ำ แล้วจะได้สอนไปด้วยว่ารุ้งกินน้ำเกิดขึ้นได้อย่างไร และทำไมเราจึงไม่สามารถเห็นรุ้งกินน้ำบนท้องฟ้าได้ทุกวันเหมือนภาพในหนังสือนิทานเด็กๆ (ส่วนใหญ่ท้องฟ้าจะมีรุ้งกินน้ำพาดผ่าน)

การสร้างรุ้งกินน้ำขนาดจิ๋วไว้สอนลูก ก็ต้องใช้ลักษณะแวดล้อมที่ใกล้เคียงธรรมชาติ ใน Wikipedia บอกว่า “Rainbows can be observed whenever there are water drops in the air and sunlight shining from behind at a low altitude angle. The most spectacular rainbow displays happen when half of the sky is still dark with raining clouds and the observer is at a spot with clear sky in the direction of the Sun. The result is a luminous rainbow that contrasts with the darkened background.” เพราะฉะนั้นแดดเช้าประมาณนี้กับพื้นปาร์เก้เข้มๆ ในห้องเราก็จะช่วยให้ลูกเห็นรุ้งได้ชัดเจนดีทีเดียว

น้องภูมิตื่นเต้นมากที่เห็นรุ้งและพยายามจะเอามือไล่จับ คงสนุกมากอ่ะนะ (วันนี้แม่มาแปลกให้เล่นฉีดน้ำในบ้านได้ด้วย) หลังจากที่เราได้ลองสร้างรุ้งกินน้ำเองแล้วช่วยกันสังเกตดู ปรากฏว่า…ดูเหมือนมันจะไม่มีสีชมพูจริงๆ ด้วย!! เล็กเลยย้อนกลับไปหาข้อมูลเรื่องเพลง I can sing a rainbow ดู ที่ Wikipedia อีกที ได้ข้อมูลว่าเพลงนี้แต่งโดย Arthur Hamilton ตั้งแต่ปี 1969 และแม้ว่าเพลงนี้จะเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมระดับคลาสสิกสำหรับเด็กๆ แต่ไม่ใช่ทุกสีที่เอ่ยถึงในเพลงเป็นสีรุ้งจริง… -*-

.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.

Whenever I bring clouds over the earth and the rainbow appears in the clouds, I will remember my covenant between me and you and all living creatures of every kind. Never again will the waters become a flood to destroy all life. – Genesis 9:14-15

Ice Cream Sundae แบบขำๆ

เมื่อวานเล็กไปเจอขวดบีบซอสใบย่อมๆ ใบละ 10 บาท เลยสอยมา 3 ใบ กะว่าจะเอามาเก็บไว้ให้ลูกเล่น น้องภูมิตื่นมาเจอตอนเช้าชอบใจใหญ่ เอามาถือบีบเล่น เล็กบอกเขาว่ามันเป็นขวดซอสแม่ซื้อมาไว้ให้ภูมิบีบสีเล่น พอพูดจบปุ๊บ ก็เอาเลยครับ “ภูมิจะบีบสีอ่ะแม่…ภูมิจะบีบสี” เลยล่อให้ไปให้กินข้าวเช้าเสร็จก่อนแล้วจะให้เล่น กินข้าวเสร็จนึกว่าจะลืม… ไม่ลืม -”-

อ่ะเล่นก็เล่น.. ใช้สูตรเจลสี finger paint ที่เพิ่งเจอมาละกัน เอามาทำเป็น Topping Ice-Cream ก็น่าจะหนุกดีส่วนผสม Topping
• แป้งข้าวโพด 1/2 ถ้วย
• น้ำเปล่า 2 1/4 ถ้วย
• สีผสมอาหาร ตามใจชอบ
• กลิ่น จะใส่ก็ได้นะถ้ามี
วิธีเตรียม
• ผสมแป้งกับน้ำให้เข้ากัน คนๆ
• เทลงหม้อ ไฟปานกลาง คนๆ
• พอเริ่มหนืด ดับเตา กวนๆ
• แบ่งออกใส่ถ้วย ขวดแก้ว หรือภาชนะที่ทนร้อนนิดนึง เพื่อเตรียมผสมสี (เพราะแป้งจะยังร้อนอยู่)
*พอดีแม่อยากให้ภูมิกวนเองเลยใส่ขวดให้ เพราะถ้าใช้่ถ้วย ผสมสีเสร็จอาจจะกระจายหมดเหลือแต่ถ้วยเปล่า
• เทใส่ขวดบีบ
จัดแต่งเตรียมเสิร์ฟ
• ตกแต่งจานราด Topping สารพัดสีให้ทั่ว สาดเข้าไปให้เต็มที่
• ตักไอศครีม(ลูกปิงปอง หรือลูกบอลพลาสติก) ลงไปซัก 2 scoop
• เพิ่ม Topping อื่นๆ (เศษกระดาษฉีกๆ หรือะเป็นของเล่นชิ้นเล็กๆ สีสวยๆ แต่ต้องเป็นของที่ล้างง่ายๆ หน่อยนะคะ)
• ใส่ๆ เข้าไปจนหนำใจ แล้วราด Topping ปิดท้ายอีกซักที เป็นอันพร้อมเสิร์ฟจ้า ^.^
*สำหรับกิจกรรมนี้ ถ้าเป็นเด็ก 4-5 ขวบขึ้นไปน่าจะทำได้เองทุกขั้นตอนโดยมีผู้ใหญ่อยู่ด้วย เพราะมันง่ายมากๆ และเด็กๆ น่าจะอยากทำเอง
** จะให้ดีควรจะเล่นก่อนอาบน้ำ เพราะพอเล่นเสร็จจะได้เอาอุปกรณ์ทุกอย่างให้ลูกไปหัดล้าง (น้องภูมิล้างทีเปียกทั้งตัว -*-)

เช้าวันเสาร์ ที่ห้องสมุด Neilson Hays

โปรแกรมพิเศษสำหรับภูมิที่เราเตรียมไว้สำหรับเช้าวันเสาร์นี้ คือ ไปนั่งฟังนิทานที่ Neilson Hays Library ทุกๆ ครั้งก่อนที่จะพาน้องภูมิไปที่ใหม่ๆ ผมก็จะคุย เล่า อธิบายสิ่งที่เค้าจะต้องไปทำ ไปเจอในวันนั้นก่อนเสมอ สะกิดความอยากรู้อยากเห็นให้กับ Explorer ตัวน้อย แล้วก็เหมือนกับทุกครั้งครับ.. ตื่นเข้ามาก็ทวงผมเลย “Papa.. We’ll go to the library today.”พอไปถึงที่ห้องสมุด เราก็เห็นรถดับเพลิงสีแดงสด สะอาดเอี่ยม จอดอยู่ที่ลานด้านหน้าห้องสมุด พร้อมกับนักดับเพลิง 2-3 คนอยู่ในบริเวณ น้องภูมิไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ผมกับคุณเล็กก็แอบแปลกใจ และปรากฏว่า เราโชคดีมาก เพราะวันนี้หลังช่วงเวลาเล่านิทาน ที่นี่จะมีกิจกรรมพิเศษสำหรับเด็กๆ เกี่ยวกับนักดับเพลิง “Firefighters’ Day” วันนี้ เด็กๆ ทุกคนจะได้หมวกแผ่นโฟมอ่อนๆ ทรงหมวกของนักดับเพลิงไว้ใส่คนละใบเพื่อเพิ่มสีสันและความสนุกสนาน เห็นเด็กๆ ใส่กันแล้วดูน่ารักสุดๆ ไปเลยครับ..พอถึงเวลา 10 โมงครึ่ง เด็กๆ คุณพ่อคุณแม่ ก็รวมกันในห้องสมุดโซนเด็ก เพื่อเตรียมตัวฟังนิทานจากอาสาสมัคร จอแจ ยั้วเยี้ยตามประสากิจกรรมครอบครัว และแน่นอนที่สุด.. นิทานวันนี้จะเป็นเรื่องอื่นไปไม่ได้ นอกจากนักดับเพลิงและรถดับเพลิงสีแดง หว๋อ..ออ..อ…หลังล้อมวงเล่านิทานจบ ก็มาถึงเวลาที่เด็กๆ จะได้สัมผัสกับเจ้ารถสีแดงคันใหญ่ด้านหน้า เด็กๆ ทุกคนตื่นเต้น ไม่รอช้า รีบใส่รองเท้าและวิ่งตรงไปที่เจ้ารถดับเพลิงเงาวับคันนั้น เด็กๆ สนุกสนานกับการปีนป่ายขึ้นไปบนรถ ขยับพวงมาลัย และใส่ชุดนักดับเพลิง พร้อมหมวกกันน๊อคของจริง แต่ที่เห็นจะคิวเยอะที่สุด ก็คือ บันไดพาดขึ้นสู่หลังคารถดับเพลิง ที่เจ้าหน้าที่ให้เด็กๆ ได้ปีนขึ้นไปยืนบนรถดับเพลิง ดูบรรยากาศจากมุมสูง ทุกคนดูจะชอบมาก ทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายสำหรับเด็กน้อย 2.8 ปีอย่างน้องภูมิ การปีนขึ้นไปบนหลังคารถดับเพลิงคงจะสูงเอาการ คุณเล็กซักซ้อมใกล้ชิดก่อนถึงคิวเพื่อให้เค้ามั่นใจ ครั้งแรก น้องภูมิปีนขึ้นไปได้ค่อนทาง และก็หันมาบอกผมว่า “Papa, I’m too little. I can’t do this.” และเราก็ให้เค้าลงมา ซักพัก พอคนเริ่มน้อย.. ผมปีนขึ้นไปก่อน และลองถามเค้าอีกทีว่า “You want to try again? I’ll catch you.” และครั้งนี้ น้องภูมิก็ขึ้นมาได้สำเร็จครับ หน้าเค้ามีความสุขมากเมื่ออยู่บนนั้น สำหรับเค้า.. คงจะเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ อีกเรื่องนึงบรรยากาศจอแจจนใกล้ๆ เที่ยง.. แดดเริ่มแรงขึ้น แต่เด็กๆ ดูไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเล่น ผลัดกันขับ ผลัดกันปีน พร้อมกับเสียงหว๋อ.. ที่เจ้าหน้าที่ดับเพลิงใจดี เปิดให้เด็กๆ ได้ฟังกัน 2-3 ครั้ง ได้บรรยากาศดีแท้ สนุกสานกันถ้วนหน้าหลังจากเราได้เหงื่อกันทุกคนแล้ว คุณเล็กก็พาน้องภูมิไปซื้อไอติมแท่งมานั่งหม่ำสบายๆ ที่สนามหน้าห้องสมุด เพิ่มความสดชื่นให้กับ Firefighter จิ๋ว ก่อนจะออกจากที่นี่ และไปหาข้าวเที่ยงทานเติมพลังกัน

รุ้งตัวอ้วน…

จำฉันจำ  วันฉันเยาว์  จำฉันจำได้ดี
เด็กมีโลกเพียงใบเล็กๆ  และมีที่สวยงามจับใจยามไปเห็น…
ใครจำเพลงนี้ได้แสดงว่ารุ่นเดียวกัน 555+

วันนี้เราจะเล่นไปเรียนไปด้วยกระดาษกันหล่ะ เล็กลองตั้งโจทย์ง่ายๆ ว่าให้ลูก รู้จักสี รู้จักแยกสี… รู้จักสีรุ้ง
เริ่มจากเล็กตีเส้นแบ่งช่องในกระดาษให้ได้ 7 ช่อง ตามจำนวนสีรุ้ง ถ้าใครจำไม่ได้ว่ามีสีอะไรบ้างก็ตามนี้เลยค่ะ ชมพู แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน ม่วง จากนั้นเราก็ระบายสีรุ้งลงไปในแต่ละช่อง ระบายแค่บริเวณหัว-ท้าย เว้นตรงกลางไว้ให้ลูกแปะกระดาษสี
กระดาษสีก็ไม่ต้องไปซื้อที่ไหน ไปเลือกๆ เอาพวกแผ่นพับใบปลิวรอทิ้งทั้งหลาย กระดาษพวกนี้มีเฉดสีให้เลือกมากมายทีเดียว เล็กว่ามันดีกว่ากระดาษสีธรรมดาเสียด้วยซ้ำ ด้วยความที่สีมันมีหลากหลาย ลูกก็จะมีโอกาสทำความรู้จักสีที่เป็นกลุ่มสีเดียวกัน ต่างเฉด ต่างน้ำหนัก สำหรับน้องภูมิเขายังไม่สามารถตัดกระดาษให้เป็นรูปร่างได้ (ถ้าให้ตัดเองส่วนใหญ่จะตัดเป็นชิ้นเล็กๆ ซึ่งมันเล็กเกิน) เล็กก็จะตัดไว้ให้เขา เลือกเตรียมไว้ให้ครบทุกสี

วิธีเล่นก็คือ เล็กจะสุ่มหยิบกระดาษขึ้นมาทีละหนึ่งชิ้นทากาว ให้เขาดูถามเขาว่านี่สีอะไร แล้วส่งให้เขาเอาไปแปะในช่องสีที่ตรงกัน สุ่มหยิบสีโน้นบ้างสีนี้บ้างไปเรื่อยๆ เท่าที่สังเกตดูลูกจะมีสมาธิอยู่กับการเล่นได้ประมาณ 10 นาที ผลงานสำเร็จแม้จะได้เท่าที่เห็น แต่ก็เพียงพอที่จะรู้ว่าลูกทำได้ตามโจทย์ที่เราตั้งไว้ ^^

*หลังจากที่มีเพื่อนท้วงมาว่ารุ้งมันมีสีชมพูด้วยเหรอ เราเลยทดลองทำการสังเกตรุ้งดู ปรากฏว่า…ดูเหมือนมันจะไม่มีสีชมพูจริงๆ ด้วย ^^